Luciano Ravasio - Ol sciòr

Lombard

Ol sciòr

A l’suna mesanòcc, a l’se smórsa ògne rümùr,
gh’è smórs anche l’insègna del café söl provinciàl.
A gh’è nissü ’n contrada, l’è öda e silensiusa
a parte öna caròssa, plòf e plaf, che turna a cà.
Ol Sère l’cór vià lènt, a l’sanglóta sóta i pucc,
a gh’è la lüna in cél, la dórma Bèrghem de lontà.
Chi él chèl sciòr in frach che l’và?
 
Ol capèl facc sö a cilìnder, ü vestìt culùr de sènder,
sóta ’l baer a gh’è öna rösa, l’par ü spóso sènsa spusa,
e söl bianch del sò gilé gh’è ü farfalì,
ü bèl galì de sida blö.
A l’camina ’mpó a belase, estìt sö cóme i cornase,
de sigür l’è mia ü póer bala, ma l’sömèa mia tat in bóla.
Se l’sà mia de ’ndo che l’vé gna ’ndo che l’và.
Chi saràl mai chèl sciòr in frach?
 
«Bonne nuit, bonne nuit, bonne nuit,
bèi sògn, buona notte»
a l’gh’é dis a töte i ròbe:
ai sgrignàpole che i sgula,
a ü gatù che l’isgnaùla
e söi cóp l’è ’n giro a spass.
 
Ormai a l’è matina, i smórsa zó i fanài,
i è dèscc i bergamàsch e prima o dòpo i và a laorà.
La lüna l’è incantada, l’è smórta e penserusa,
a belasì ’n del cél piö tarde la deleguerà.
A l’se dèrv öna finèstra che signa sura ’l fiöm,
l’ispónta ol sul, gh’è ciar e a pél de l’aqua s’vèd passà
ü capèl, ü fiùr, ü frach.
 
A l’è ’l Sère adès la cüna che l’la nina inféna a l’Ada,
a l’và ligér come öna piöma sura l’aqua inarzentada.
L’Ada ghe l’consègna al Po e pò gh’è ’l mar.
Chi saràl mai chèl òm in frach?
 
Adieu, adieu, adieu, adìo, addio al mondo,
a öna éta ormai finida, squase sèmper in salida,
al vestìt de chèla spusa che lü l’brama de incontrà.
 
  • 1. Chèsta cansù a l’è öna cóver in bergamàsch de Vecchio frack del Domenico Modugno.
Пуснато от Stefano8 в Четв, 22/10/2015 - 05:27
Последно редактирано от Stefano8 на Втр, 13/02/2018 - 18:49
Коментари на автора:

Dialetto bergamasco

Благодаря!получил/а 1 благодарност

 

Коментари