Ti porterò con me stanotte

Do të marr me vetën sonte

Ti je e vetmuar
por tani do te vi te te mar
S'mund te rri me pa ty
sot dua te jemi bashk
se kam shum mall

do te marr me vehte sonte
se i vetem ketu jam
do te marr te te kem me vehte
se per ty un kam shum mall

akrepat te ores, vec po rrotullohen
ato njdekin njeri tjetrin
her ndahen her afrohen
keshtu edhe nje cast
iken shpejt si e pa kuptuar
po per mua tash me, pikellon koha ka ndaluar
se mua me duket sikur prap ti je ketu
edhe un se e dehur, humbem prap ne syt e tu
ti me flet, ndjenjat, por un vetem hesht
ti pikon lote, kurse un filloj te qesh
doje zemren doje, nese dridhet me ngadal
pershperit emrin tim, e me thua dhe dy fjal
edhe un se e habitur, vec se kur si kuptohet
por e di, se pa ty, dhe ato fjal s'mund te jetohen
...
a second without you, seemed to me a lifetime
since you have left now, have been gone
a second seems like forever to me

ingrid: pandaj do te mbaj kujtime
sabiani: pse?
ingrid: per te harruar kohen
sabiani: jo
ingrid: dhe kam shum frike
sabiani: cfar?
ingrid: pa ty te zgjohem
sabiani: jo shpirt

per cdo qe ka ndryshuar
qe diten qe ke shkuar
edhe pse marr frym
zemra ime ka ndaluar
sepse nuk gjej dot asgje qe me ngushellon
ndersa koha e pa shpirt, akrepat rrotullon

ku je
me merr
se per ty une kam shum mall