Ανέμελη Ζωή

Französisch

La bohème

Je vous parle d'un temps
Que les moins de vingt ans ne peuvent pas connaître
Montmartre en ce temps-là accrochait ses lilas
Jusque sous nos fenêtres et si l'humble garni
Qui nous servait de nid ne payait pas de mine
C'est là qu'on s'est connu
Moi qui criait famine et toi qui posais nue

La bohème, la bohème. Ça voulait dire on est heureux
La bohème, la bohème. Nous ne mangions qu'un jour sur deux

Dans les cafés voisins
Nous étions quelques-uns
Qui attendions la gloire et bien que miséreux
Avec le ventre creux
Nous ne cessions d'y croire et quand quelque bistro
Contre un bon repas chaud
Nous prenait une toile, nous récitions des vers
Groupés autour du poêle en oubliant l'hiver

La bohème, la bohème. Ça voulait dire tu es jolie
La bohème, la bohème et nous avions tous du génie

Souvent il m'arrivait
Devant mon chevalet
De passer des nuits blanches
Retouchant le dessin
De la ligne d'un sein
Du galbe d'une hanche et ce n'est qu'au matin
Qu'on s'asseyait enfin
Devant un café-crème
Epuisés mais ravis
Fallait-il que l'on s'aime et qu'on aime la vie

La bohème, la bohème. Ça voulait dire on a vingt ans
La bohème, la bohème et nous vivions de l'air du temps

Quand au hasard des jours
Je m'en vais faire un tour
A mon ancienne adresse
Je ne reconnais plus
Ni les murs, ni les rues
Qui ont vu ma jeunesse
En haut d'un escalier
Je cherche l'atelier
Dont plus rien ne subsiste
Dans son nouveau décor
Montmartre semble triste et les lilas sont morts

La bohème, la bohème. On était jeunes, on était fous
La bohème, la bohème. Ça ne veut plus rien dire du tout

Video
Versuchen, die Spalten einander anzugleichen
Griechisch

Ανέμελη Ζωή

Σας μιλώ για μια εποχή
Που οι κάτω των είκοσι χρόνων
Δεν μπορούν να γνωρίζουν
Η Μονμάρτη τον καιρό εκείνο
Άφηνε τις πασχαλιές της να αιωρούνται
Μέχρι κάτω απ' τα παράθυρά μας.
Και αν το ταπεινό δωμάτιο…
Που το 'χαμε για φωλιά,
Δεν ήταν και τόσο σπουδαίο
Ήταν εκεί που γνωριστήκαμε
Εγώ με πείνα που κραύγαζε
και συ που πόζαρες γυμνή...
Ανέμελη ζωή, ανέμελη ζωή
Ήμασταν, δηλαδή, ευτυχισμένοι…
Ανέμελη ζωή, ανέμελη ζωή
Δεν τρώγαμε παρά μια μέρα για δυο
Μέσα στα γειτονικά καφενεία
Ήμασταν μερικοί
Που αναμέναμε τη δόξα...
Και αν και εντελώς φτωχοί,
Με την κοιλιά μέσα...
Δεν παύαμε να πιστεύουμε σ' αυτό.
Και όταν κάποιο μαγειρείο...
Με αντάλλαγμα ένα καλό, ζεστό γεύμα,
Μας έπαιρνε ένα καμβά...
Απαγγέλαμε στίχους
Μαζεμένοι γύρω από τη σόμπα
Ξεχνώντας το χειμώνα
Ανέμελη ζωή, ανέμελη ζωή
Σήμαινε πως είσαι ωραία...
Ανέμελη ζωή, ανέμελη ζωή
Και μας κατείχε όλους μας ορμή ελπιδοφόρα
Συνέβαινε συχνά
Μπροστά στο καβαλέτο μου
Να περνώ νύχτες λευκές
Διορθώνοντας το σχέδιο
Της γραμμής ενός στήθους
Του περιγράμματος ενός ισχίου
Και δεν ήταν παρά πρωί
Όταν καθόμασταν τελικά
Μπροστά σ' ένα καφέ με κρέμα
Εξαντλημένοι μα συνεπαρμένοι
Ακριβώς επειδή αγαπιόμασταν
Και αγαπούσαμε τη ζωή...
Ανέμελη ζωή, ανέμελη ζωή
Πήγαινε να πει
Πως είμαστε είκοσι χρονών
Ανέμελη ζωή, ανέμελη ζωή
Και αναπνέαμε τον αέρα της εποχής
Όταν τυχαία κάποια μέρα
Πήγα κι έκανα μια βόλτα
Στην παλιά μου διεύθυνση...
Δεν αναγνώρισα πια
Ούτε τους τοίχους, μήτε τους δρόμους
Που είχε δει η νεότητά μου...
Από μια σκάλα ψηλά
Ψάχνω να βρω το εργαστήριο
Απ' το οποίο δεν έχει απομείνει τίποτα.
Στο νέο της σκηνικό
Η Μονμάρτη μοιάζει θλιμμένη
Και οι πασχαλιές είναι νεκρές
Ανέμελη ζωή, ανέμελη ζωή
Ήμασταν νέοι, ήμασταν τρελοί
Ανέμελη ζωή, ανέμελη ζωή
Δε σημαίνει τίποτα απολύτως πια...

Von Melena17 am Sa, 09/06/2012 - 21:19 eingetragen
13 Mal gedankt
Nutzervor
evfokas2 Jahre 14 Wochen
Gäste haben sich 12 Mal bedankt
5
Deine Bewertung: Keines Mittelwert: 5 (2 Bewertungen)
NutzerVeröffentlicht vor
Miley_Lovato2 Jahre 14 Wochen
5
evfokas2 Jahre 14 Wochen
5
Kommentare
evfokas     Juni 10th, 2012

Ευχαριστώ για την μετάφρασή σου. Μια μικρή παρατήρηση είναι ότι οι λέξεις μποέμης και μποέμικος προήρθαν από τα γαλλικά και θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν εδώ καθόσον η ανέμελη ζωή συνδιάζεται κυρίως ή με τα νιάτα ή με τον πλούτο, όμως η μποέμικια εμπεριέχει τις έννοιες της αντισυμβατικότας και της φτώχιας.