Postoji život

Κάτι αλλάζει, κάτι μ’ ανεβάζει κι ολοένα
πιο πολύ πιστεύω τώρα πια σε μένα.
Δε δακρύζω, να γελάω αρχίζω κι όσο πάω
τόσο απολαμβάνω να σε ξεπερνάω.

Γιατί υπάρχει ζωή και μετά από σένα
δε θ’ αφήσω στιγμή να χαθεί πια για μένα
να χαθεί πια για μένα.
Έναν ήλιο φορώ κι ένα αστέρι κρατάω
τώρα λάμπω κι εγώ, τώρα χαμογελάω
τώρα χαμογελάω.

Κάτι αλλάζει, κάτι μ’ ανεβάζει, μόλις είδα
στο παράθυρό μου μια καινούρια ελπίδα.
Δε δακρύζω, να γελάω αρχίζω, παίρνω φόρα
τη χαμένη αλήθεια ανακαλύπτω τώρα.

Πως υπάρχει ζωή και μετά από σένα
δε θ’ αφήσω στιγμή να χαθεί πια για μένα
να χαθεί πια για μένα.
Έναν ήλιο φορώ κι ένα αστέρι κρατάω
Τώρα λάμπω κι εγώ, τώρα χαμογελάω
τώρα χαμογελάω.

Káti alázi, káti m' anevázi ki oloéna
pio polí pistévo tóra pia se ména.
De dakrízo, na yeláo arhízo ki óso páo
tóso apolamváno na se ksepernáo.

Yatí ipárhi zoí ke metá apó séna
den th' afíso stigmí na khathí pia ya ména
na khathí pia ya ména.
Énan ílio foró ki éna astéri kratáo
tóra lámbo ki egó, tora khamogeláo
tóra khamogeláo.

Káti alázi, káti m' anevázi, mólis ída
sto paráthiró mou mia kenoúrya elpída.
De dakrízo, na yeláo arhízo, pérno fóra
ti haméni alíthia anakalípto tóra.

Yatí ipárhi zoí ke metá apó séna
den th' afíso stigmí na khathí pia ya ména
na khathí pia ya ména.
Énan ílio foró ki éna astéri kratáo
tóra lámbo ki egó, tora khamogeláo
tóra khamogeláo.