Lucio Dalla - Caruso (Greek translation)

Greek translation

Caruso

Versions: #1#2#3#4
Εδώ που η θάλασσα λαμπυρίζει και ο άνεμος φυσά δυνατά
πάνω σε μια παλιά ταράτσα μπροστά στον κόλπο του Σορέντο
ένας άνδρας αγκαλιάζει μια κοπέλα, μετά αρχίζει να κλαίει
έπειτα καθαρίζει τη φωνή του και ξαναρχίζει το τραγούδι (να τραγουδά)
Σε αγαπώ πάρα πολύ
μα τόσο τόσο πολύ, ξέρεις
τώρα πια μια αλυσίδα
που λιώνει το αίμα μέσα στις φλέβες, ξέρεις.
Είδε το φως στη μέση της θάλασσας, σκέφτηκε τις νύχτες εκεί στην Αμερική
αλλά ήταν μόνο οι βάρκες και η άσπρη γραμμή ενός έλικα
ένιωσε τον πόνο στη μουσική και σηκώθηκε από το πιάνο
αλλά όταν είδε το φεγγάρι να έρχεται από ένα σύννεφο
ακόμη κι ο θάνατος φαινόταν γλυκός
κοίταξε στα μάτια του κοριτσιού εκείνα τα μάτια (που ήταν) πράσινα όπως η θάλασσα
έπειτα ξαφνικά ένα δάκρυ έτρεξε και πίστεψε ότι θα πνιγόταν.
Σε αγαπώ πάρα πολύ
μα τόσο τόσο πολύ, ξέρεις
τώρα πια μια αλυσίδα
που λιώνει το αίμα μέσα στις φλέβες, ξέρεις.
Δύναμη των στίχων όπου κάθε δράμα είναι ψεύτικο
που με λίγο μέικ απ και μίμηση μπορείς να γίνεις κάποιος άλλος
αλλά δυο μάτια που σε κοιτάνε τόσο κοντά και πραγματικά
σε κάνουν να ξεχνάς τα λόγια μπερδεύοντας τις σκέψεις
έτσι το καθετί γίνεται μικρό ακόμη κι οι νύχτες εκεί στην Αμερική
γυρνάς και κοιτάς τη ζωή σου σαν μια γραμμή ενός έλικα
αλλά, ναι, είναι η ζωή που τελειώνει αλλά δεν το σκέφτεται και πολύ
αντιθέτως ένιωθε πια ευτυχισμένος και ξανάρχισε το τραγούδι του.
Σε αγαπώ πάρα πολύ
μα τόσο τόσο πολύ, ξέρεις
τώρα πια μια αλυσίδα
που λιώνει το αίμα μέσα στις φλέβες, ξέρεις.
 
Submitted by maria_gr on Mon, 01/12/2008 - 16:13
Italian

Caruso

Comments
Guest    Tue, 24/02/2009 - 14:21

e lucevan le stelle

Guest    Mon, 29/06/2009 - 15:15

Εδώ που στραφταλίζει η θάλασσα και φυσά δυνατά ο αγέρας
σε μια παλιά ταράτσα μπροστά στον κόλπο του Σορέντο
ένας άνδρας αγκαλιάζει μια κοπέλα που λίγο πρίν έκλεγε
καθαρίζει τη φωνή του και ξαναρχίζει το τραγούδι

Σε αγαπώ πολύ για πάντα
μα τόσο τόσο πολύ, να ξέρεις,
σαν αλυσίδα η αγάπη
μέσα απ τις φλέβες το αίμα μας ενώνει, να το ξέρεις.

Κοιτάει τα φώτα μές στη θάλασσα, και σκέφτεται τις νύχτες στην Αμερική
αλλά ήταν μόνο τα πυροφάνια των ψαράδων και τα απόνερα μιας έλικας

Νοιώθει πόνο στη μουσική και παρατάει το πιάνο
μα σαν βλέπει το φεγγάρι να ξεμυτίζει απ τα σύννεφα
ακόμη κι ο θάνατος του φαίνεται γλυκός.

Κοιτά στα μάτια το κορίτσι, κείνα τα μάτια τα πράσινα σαν θάλασσα
κι άξαφνα ένα δάκρυ τρέχει και νοιώθει να πνίγεται

Σε αγαπώ πολύ για πάντα
μα τόσο τόσο πολύ, να ξέρεις,
σαν αλυσίδα η αγάπη
μέσα απ τις φλέβες το αίμα μας ενώνει, να το ξέρεις.

Η δύναμη της ποίηση που κάθε δράμα είναι ένα ψέμα
που με το μακιγιάζ και με τη μίμηση μπορείς να γίνεις κάποιος άλλος

Ομως δυο μάτια που σε κοιτούν, τόσο κοντά, τόσο αληθινά
σε ξελογιάζουν, σου παίρνουν το νού.
Ετσι καθετί γίνεται απόμακρο, ακόμη κι οι νύχτες της Αμερικής,
γυρνάς και βλέπεις τη ζωή σου σαν τη γραμμή π αφήνει η έλικα,
τη ζωή που τελειώνει.
Μα εκείνος δεν νοιάζεται πια.
αντίθετα νοιώθει ευτυχισμένος και ξαναρχίζει να τραγουδά.

Σε αγαπώ πολύ για πάντα
μα τόσο τόσο πολύ, να ξέρεις,
σαν αλυσίδα η αγάπη
μέσα απ τις φλέβες το αίμα μας ενώνει, να το ξέρεις.