Have courage, Anna

Greek

Kane Kouragio Anna (Κάνε κουράγιο Άννα)

Κάνε κουράγιο, Άννα.
Πάλεψε τα χρόνια.
Άννα μου, με τις αλλιώτικες συνήθειες,
τις αλλιώτικες κινήσεις.
Είχες πολύ καλούς τρόπους.
Φαινόταν ότι ήσουν από άλλο κόσμο.
Όμως, εσύ έκανες ό,τι μπορούσες
για να μην το δείχνεις.
Δεν περιφρονούσες τη φτώχεια
αλλά ούτε σε γοήτευε ιδιαίτερα.
Όλα σε σένα ήταν διαφορετικά.
Το δωμάτιο σου με τα σπάνια αντικείμενα,
τα γράμματα, τα δώρα σου...
Σίγουρα, είχες καλύτερο γούστο από μένα!
Ερχόσουν και μ’ έβρισκες.
Το κρεβάτι μου, το στήθος σου...
Άννα, μικρή πρόστυχη κυρία.
Και κάτω απ’ τα παράθυρα βρεγμένος δρόμος,
ο ήχος του τρένου, το σούρουπο.
Και το δωμάτιο μου, Άννα,
κρεμασμένο στον αέρα,
σαν πορτοκάλι.
Κάνε κουράγιο Άννα.

Πού να `σαι τώρα;
Ποιος ξέρει πώς περνάς...
Πού να `σαι τώρα; Αχ πώς αντέχεις;
Χωρίς να έχεις αυτό που αγαπάς
και δίχως ν’ αγαπάς αυτό που έχεις...

Ξέρεις Άννα εμείς οι δυο
ήταν γραφτό να συναντηθούμε.
Τι να ξέρουν; Πώς μπορούν να ξέρουν οι άλλοι;
Συνομίληκη, μικρή ερωμένη μου.
Θυμάσαι; Εκατομμύρια στιγμές,
στιγμές που όσο πάνε και λιγοστεύουν,
έτσι όπως κάποιοι τις λεηλατούν
μπροστά στα μάτια μας, κάθε μέρα.
Άδικα παλεύω να τις κρατήσω, άδικα.
κυλάνε βουβά και φεύγουν
προς τη μεγάλη θάλασσα.
Πέρασαν τόσα χρόνια.
Δεν φοράω πια το φοιτητικό μου μπουφάν
και δυσκολεύομαι να συνηθίσω
αυτό το καλοραμένο κουστούμι.
Δεν περιφρονώ το χρήμα
αλλά ούτε με γοητεύει ιδιαίτερα.
Μότσαρτ, Ρέκβιεμ, Agnus Dei, Yesterday.

Απόψε θα `ρθω στο πρώτο σου όνειρο.
Μη γεράσεις Άννα, μη γεράσεις.
Πες ψέματα στον άντρα σου.
Σκίσε την πρόσκληση, ακύρωσε το δείπνο.
Ακούμπησε με, όπως τότε, με το γόνατό σου
κάτω από το τραπέζι.
Απόψε, Άννα.
Στο καλύτερο ξενοδοχείο.
Απόψε.
Στο πρώτο σου όνειρο.
Κάνε κουράγιο Άννα.

Πού να `σαι τώρα;
Ποιος ξέρει πώς περνάς...
Πού να `σαι τώρα; Αχ πώς αντέχεις;
Χωρίς να έχεις αυτό που αγαπάς
και δίχως ν’ αγαπάς αυτό που έχεις...

Μη γεράσεις Άννα, μη γεράσεις.
Γιατί δε θα `χω πια κανέναν και τίποτα
να με κρατήσει νέο.
Μόνος μου επιμένω ακόμα εδώ,
παρόλο που άρχισε πάλι να βρέχει,
έτσι όπως βρέχει πάντα στα νησιά
Οκτώβρη μήνα.
Θυμάσαι;
Θάλασσα από μολύβι και ουρανός από πεύκα.
Απόμακρες, ανάκατες φωνές.
Η φωνή της μητέρας, του φίλου, της κόρης,
του αδελφού, της ερωμένης,
της σειρήνας του πλοίου.
Ρούχα λευκά, βιαστικά μαζεμένα,
λίγο πριν τη βροχή.
Μαζί τους χάθηκε και το φως.
Ένας σύντομος περίπατος,
ακόμα...εκεί.Δίπλα στη θάλασσα.
Κι ύστερα...τέλος, τέλος.
Κάνε κουράγιο, Άννα.

Πού να `σαι τώρα;
Ποιος ξέρει πώς περνάς...
Πού να `σαι τώρα; Αχ πώς αντέχεις;
Χωρίς να έχεις αυτό που αγαπάς
και δίχως ν’ αγαπάς αυτό που έχεις...

Κάνε κουράγιο Άννα...

Kane kouragio, Anna.
Palepse ta hronia.
Anna mou, me tis alliotikes synitheies,
tis alliotikes kiniseis.
Eihes poly kaloys tropois.
Fainotan oti isoun apo allo kosmo.
Omos, esi ekanes o,ti mporouses
gia na min to deihneis.
Den perifronouses ti ftoheia
alla oute se goiteye idiaitera.
Ola se sena itan diaforetika.
To domatio sou me ta spania antikeimena,
ta grammata, ta dora sou...
Sigoura, eihes kalytero goysto apo mena!
Erhosoun kai m' ebriskes.
To krebati mou, to stithos sou...
Anna, mikri prostyhi kyria.
Kai kato ap' ta parathyra bregmenos dromos,
o ihos tou trenoy, to souroupo.
Kai to domatio mou, Anna,
kremasmeno ston aera,
san portokali.
Kane kouragio Anna.

Pou na 'sai tora;
Poios kserei pos pernas...
Pou na 'sai tora; Ah pos anteheis;
Horis na eheis afto pou agapas
kai dihos n' agapas afto pou eheis...

Ksereis Anna emeis oi dyo
itan grafto na synantithoyme.
Ti na kseroun; Pos mporoun na kseroun oi alloi;
Synomiliki, mikri eromeni mou.
Thymasai; Ekatommyria stigmes,
stigmes pou oso pane kai ligosteyoun,
etsi opos kapoioi tis leilatoun
mprosta sta matia mas, kathe mera.
Adika paleio na tis kratiso, adika.
kylane bouba kai fevgoun
pros ti megali thalassa.
Perasan tosa hronia.
Den forao pia to foititiko mou mpoufan
kai diskolegomai na synithiso
afto to kalorameno koustoumi.
Den perifrono to hrima
alla oute me goiteyei idiaitera.
Motsart, Rekbiem, Agnus Dei, Yesterday.

Apopse tha 'rtho sto proto sou oneiro.
Mi geraseis Anna, mi geraseis.
Pes psemata ston antra sou.
Skise tin prosklisi, akurose to deipno.
Akoumpise me, opos tote, me to gonato sou
kato apo to trapezi.
Apopse, Anna.

Sto kalytero ksenodoheio.
Apopse.
Sto proto sou oneiro.

Kane kouragio Anna.

Pou na 'sai tora;

Poios kserei pos pernas...
Pou na 'sai tora; Ah pos anteheis;
Horis na eheis afto pou agapas
kai dihos n' agapas afto pou eheis...

Mi geraseis Anna, mi geraseis.
Giati de tha 'ho pia kanenan kai tipota
na me kratisei neo.
Monos mou epimeno akoma edo,
parolo pou arhise pali na brehei,
etsi opos brehei panta sta nisia
Oktobri mina.
Thymasai;
Thalassa apo molybi kai ouranos apo peyka.
Apomakres, anakates fones.
I foni tis miteras, tou filoi, tis koris,
tou adelfoi, tis eromenis,
tis seirinas tou ploioy.
Royha leyka, biastika mazemena,
ligo prin ti brohi.

Mazi toys hathike kai to fos.
Enas syntomos peripatos,
akoma...ekei.Dipla sti thalassa.
Ki ystera...telos, telos.
Kane koyragio, Anna.
Poy na 'sai tora;

See video
Try to align
English

Have courage, Anna

Have courage Anna,
fight with time
My Anna, with different habits
different moves
You had very good manners
It was obvious that you were coming from another world
But you were doing everything you could
in order not to show it
You didn't contemn poorness
but it didn't attract you as well
Everything in you was different
Your room with the rare objects
the letters, the gifts
You bet that you had a better taste than mine!
You were coming to find me
My bed, your breast...
Anna, little dirty lady
And outside (down) the windows, a wet road
the sound of the train, the nightfall
And my room, Anna
hanged in the air
like an orange
Have courage Anna

Who knows where you are now
who knows how you are doing
Who knows where you are now. How you can do
without having what you love
and without loving what you have...

You know Anna, for the two of us,
it was written (in the destiny) to meet
What could others know? How could they know?
My coetaneous, little lover
Do you remember? Millions of moments
moments that become fewer and fewer
as some foray them
in front of our eyes, every day
Hopelessly I fight to keep them, hopelessly (! again)
they trickle slow and they go
towards the big sea
So many years have passed
I don't wear my student jacket anymore
and I can hardly get used
to this well needled costume
I don't contemn money
but it doesn't attract me so much
.........................

Tonight I will visit your first dream
Don't get old Anna, don't get old
Lie to your husband
Rip the invitation, cancel the dinner
Touch me, like that time, with your knee
under the table
Tonight, Anna
In the best hotel
Tonight
In your first dream
have courage Anna

Who knows where you are now
who knows how you are doing
Who knows where you are now. How you can do
without having what you love
and without loving what you have...

Don't get old Anna, don't get old
because I won't have anybody and anything
to keep me young
I am alone, still insisting here
although it has again started to rain
as it always rains in the islands
during October
Remember?
A sea made of lead and a sky of pines
Remote, mixed voices
The voice of the mother, of the friend, of the daughter,
of the brother, of the lover
of the siren of the ship
White clothes, removed quickly
just before the rain
The light was lost with them
A short walk
still...there. Next to the sea
And then...the end, the end
Have courage Anna

Submitted by NARDY BERNAL on Sat, 17/01/2009 - 08:02
thanked 11 times
Guests thanked 11 times
0
Your rating: None
More translations of "Kane Kouragio Anna (Κάνε κουράγιο Άννα)"
Greek → English - NARDY BERNAL
0
Comments