At Digeni’s threshing grounds (The moon’s crazed-woman)

Stou Digeni t'alonia(I trelli tou feggariou)

Ψηλά στου Διγενή τ΄ αλώνια
τις νύχτες του καλοκαιριού
του κάτω κόσμου τα τελώνια
με λεν τρελή του φεγγαριού
Μα εγώ χρυσόβουλο κρατάω
από καιρούς βυζαντινούς
και τ΄ άγρια βάθη που κοιτάω
δεν τα χωράει ανθρώπου νους
Ψηλά στου Διγενή τα κάστρα
στον τάφο του νεκρού παλικαριού
τα νυχτοπούλια κάτω απ΄ τ΄ άστρα
με λεν τρελή του φεγγαριού

At Digeni’s threshing grounds (The moon’s crazed-woman)

high up at Digeni’s threshing grounds
on summer nights
the under-world’s imps
(they) call me the moon’s crazed-woman

but I, a golden bull I am holding
from (the) byzantine times
and the wild depths I am looking at
a human mind could not take in

high up at Digeni’s castles
at the dead lad’s tomb
the night-birds, under the stars
(they) call me the moon’s crazed-woman