The children are drawing

Ta paidia zografizoun

Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο
δυο καρδιές κι έναν ήλιο στη μέση
Παίρνω φως απ' τον ήλιο
και φτιάχνω την αγάπη και μου λες
πως σ' αρέσει
Τα παιδιά τραγουδούν μες στους δρόμους
κι η φωνή τους τον κόσμο αλλάζει
Τα σκοτάδια σκορπάνε
κι η μέρα λουλουδίζει
σαν ανθός στο περβάζι
Ένα σύννεφο είν' η καρδιά μου
κι η ζωή μου γιορτή σε πλατεία
Σ' αγαπώ
κι ο απέραντος κόσμος
πόσο μοιάζει με μικρή πολιτεία

The children are drawing

the children are drawing on the "wall"
two "hearts" and a "sun" in the middle
I "take" (the) "light" from the "sun"
and I "mend" "Love" and (then) you say to me
that you like it

the children are singing in the streets
and their "voice", changes the world
the "darks" disperse
and the day "flowers"
like a "blossom" on the windowsill

a "cloud" is what this "heart" of mine is
and my "life", (a) celebration in (a) "square" (plaza, piazza, open area, forum, gathering place)
I love you
and the boundless world
how it resembles a little town