Double loneliness

lyrics-music: Nikos Portokaloglou
Πόσο υποφέρεις κι ας μη μου μιλάς,
το ξέρω.
Χαμογελάς, μα δε με ξεγελάς,
σε ξέρω.
Μια χαραμάδα μας έμεινε
κι όλο μικραίνει.
Όλα τα θέλεις,
μα τίποτα δε σε χορταίνει.

Το σπίτι λαβύρινθος, πως να σε βρω
δεν ξέρω.
Περιμένεις το θαύμα, σινιάλο μαγικό,
το ξέρω.
Βοήθεια ζητάμε,
το βάρος ετούτο μας πνίγει.
Μαζί και μονάχοι,
διπλή μοναξιά μας τυλίγει.

Πώς να σε βρω, να στο πω;
Θεέ μου, είναι τρελό.
Το ξέρεις, δεν μπορώ να σε φτάσω.
Το πρόσωπό σου θαμπό, μακρινό.
Για να σε ξαναβρώ
πρέπει ολότελα θαρρώ να σε χάσω.
Πώς να σου το πω το σ`αγαπώ.

Στο ροζ καναπέ βουλιάζουμε αργά,
οι δυο μας.
Σ`αυτήν την παρτίδα ποντάρουμε πολλά,
οι δυο μας.
Ξέρεις τα κόλπα,
δεν είναι η πρώτη φορά.
Λες πως τελείωσαν
κι όλα γεννιούνται ξανά.

Poso ipoferis ki as mi mou milas
to ksero
hamogelas,ma de me ksegelas
se ksero
mia haramada mas emine
ki olo mikreni
ola ta thelis
ma tipota de se horteni

To spiti lavirinthos,pos na se vro
den ksero
perimenis to thavma,sinialo magiko
to ksero
voithia zitame
to varos etouto mas pnigi
mazi ke monahi
dipli monaxia mas tiligi

pos na se vro,na sto po?
Thee mou,ine trlo
tokseris den boro na se ftaso
to prosopo sou thabo,makrino
gia na se ksanavro
prepi olotela tharo na se haso
pos na sou to po to s'agapo

Sto roz kanape vouliazoume arga
i dio mas
s'aftin tin patrida podaroume polla
i dio mas
kseris ta kolpa
den ine i proti fora
les pos teliosan
ki ola genioude ksana