Το Ραντεβού

L’appuntamento

Ho sbagliato tante volte ormai che lo so già
che oggi quasi certamente
sto sbagliando su di te ma una volta in più
che cosa può cambiare nella vita mia...
accettare questo strano appuntamento
è stata una pazzia!
Sono triste tra la gente
che mi sta passando accanto
ma la nostalgia di rivedere te
è forte più del pianto:
questo sole accende sul mio volto
un segno di speranza.
Sto aspettando quando ad un tratto
ti vedrò spuntare in lontananza!
Amore, fai presto, io non resisto...
se tu non arrivi non esisto
non esisto, non esisto...
e cambiato il tempo e sta piovendo
ma resto ad aspettare
non m'importa cosa il mondo può pensare
io non me ne voglio andare.
io mi guardo dentro e mi domando
ma non sento niente;
sono solo un resto di speranza
perduta tra la gente.
Amore è già tardi e non resisto...
se tu non arrivi non esisto
non esisto, non esisto...
luci, macchine, vetrine, strade
tutto quanto si confonde nella mente
la mia ombra si è stancata di seguirmi
il giorno muore lentamente.
Non mi resta che tornare a casa mia
alla mia triste vita
questa vita che volevo dare a te
l' hai sbriciolata tra le dita.
Amore perdono ma non resisto...
adesso per sempre non esisto
non esisto, non esisto...

Το Ραντεβού

Έχω κάνει τόσες φορές το λάθος ώστε να ξέρω ήδη
ότι σήμερα σχεδόν σίγουρα
κάνω λάθος για σένα.

Μα μια φορά ακόμη
τι μπορεί να αλλάξει στη ζωή μου;
Το να δεχτώ αυτό το ραντεβού
ήταν μια μεγάλη τρέλα.

Βρίσκομαι θλιμμένη ανάμεσα στον κόσμο
που περνάει δίπλα μου
Άλλα η νοσταλγία του να σε ξαναδώ
είναι πιο δυνατή από το παράπονο.

Αυτός ο ήλιος φωτίζει στο πρόσωπό μου
ένα σημάδι ελπίδας.
Περιμένω έως ώτου ξαφνικά
θα σε διακρίνω να εμφανίζεσαι από μακριά.

Αγάπη, κάνε γρήγορα, δεν αντιστέκομαι,
αν εσύ δεν έρθεις δεν υπάρχω,
δεν υπάρχω, δεν υπάρχω...

Άλλαξε ο καιρός και βρέχει
αλλά μένω να περιμένω.
Δε μ'ενδιαφέρει τι μπορεί να σκέφτεται ο κόσμος,
εγώ δε θέλω να φύγω.

Κοιτάζω μέσα μου κι αναρωτιέμαι
αλλά δεν αισθάνομαι τίποτα
παρά μόνο λλιγη εναπομείνασα ελπίδα
χαμένη ανάμεσα στον κόσμο.

Αγάπη είναι ήδη αργά και δεν αντιστέκομαι,
αν εσύ δεν έρθεις δεν υπάρχω,
δεν υπάρχω, δεν υπάρχω...

Φώτα, αυτοκίνητα, βιτρίνες, δρόμοι,
όλα αυτά μπλέκονται στο μυαλό μου.
Η σκιά μου έχει κουραστεί να με ακολουθεί.
Η μέρα πεθαίνει αργά.

Δεν μου μένει παρά να γυρίσω σπίτι
στη θλιμμένη ζωή μου.
Αυτή τη ζωή που ήθελα να σου δώσω
την έλιωσες ανάμεσα στα δάχτυλά σου.

Αγάπη, συγγνώμη μα δεν αντιστέκομαι,
Τώρα και για πάντα δεν υπάρχω,
δεν υπάρχω, δεν υπάρχω...