White Dove

Άσπρο περιστέρι

Όποιος πόνεσε μέσα στη ζωή
όποιος έκλαψε σαν μικρό παιδί
τώρα τίποτα πια δε σου ζητά
μόνο στ' όνειρο θα σ' αναζητά

Άσπρο περιστέρι μεσ' τη συννεφιά
μου 'δωσες το χέρι να 'χω συντροφιά
άσπρο περιστέρι μαύρο μου φτερό
κάθε καλοκαίρι θα σε καρτερώ

Όταν σήκωσα το βαρύ σταυρό
μου παράγγειλες να 'ρθω να σε βρω
κι όταν δάκρυσα σαν την Παναγιά
ήταν άνοιξη και Πρωτομαγιά

Άσπρο περιστέρι μεσ' τη συννεφιά
μου 'δωσες το χέρι να 'χω συντροφιά
άσπρο περιστέρι μαύρο μου φτερό
κάθε καλοκαίρι θα σε καρτερώ

White Dove

who (ever) was "hurt" in "life"
who (ever) "cried" (just) like a "little child"
no longer is "requesting" any thing from you
only in (a) dream, will be "seeking" you
white dove, (with)in the "overcast"
you "offered" me (a, the) "hand", to have (as a) "companion"
white dove, black "feather" of mine
every summer, I will "anticipate" you
when I "lifted" the "heavy cross"
you "sent for" me to "come", to "find" you
and when I "cried" like the "All-Saintly" one
it was spring and the "First of May"
white dove, (with)in the "overcast"
you "offered" me (a, the) "hand", to have (as a) "companion"
white dove, black "feather" of mine
every summer, I will "anticipate" you