I'm leaving

Fevgo

Κάποτε έχτιζα ένα όνειρο τη μέρα
Tώρα η στράτα μου δεν πάει παραπέρα
Φεύγω, τώρα φεύγω

Κάποτε κοίταζα τον ήλιο μες' στα μάτια
Κι αυτό τον ήλιο μου τον κάνανε κομμάτια
Φεύγω, τώρα φεύγω

Τώρα ο ουρανός δε με φοβίζει όσο κι αν βρέχει
Tώρα η ελπίδα μου ταυτότητα δεν έχει
Φεύγω, τώρα φεύγω

Φεύγω, φεύγω και παίρνω την καρδιά μου
Κι ένα τραγούδι συντροφιά μου, φεύγω, φεύγω

Φεύγω, κι αφήνω πίσω μου συντρίμμια
Aρρωστημένους και αγρίμια, φεύγω, φεύγω
Φεύγω, τώρα φεύγω

Δεν το αντέχω να βουλιάζω μές στο ψέμα
Tώρα κατάλαβα πως ήμουν ένα δέμα
Φεύγω, τώρα φεύγω

Θέλω να ζήσω τη ζωή μου έξω απ' τα μέτρα
Tώρα που σκλήρυνε η καρδιά μου σαν την πέτρα
Φεύγω, τώρα φεύγω

Τώρα ο κόσμος και οι φωνές δεν με τρομάζουν
Tώρα τα χέρια μου ένα σύνθημα χαράζουν
Φεύγω, τώρα φεύγω, φεύγω, τώρα φεύγω

I'm leaving

I used to build a dream each day;
but now my alleyway can go no further.
I’m leaving; now, I’m leaving.
I used to look the sun straight in the eyes
and it’s this sun they have turned into ruins.
I’m leaving; now I’m leaving.
Now the sky doesn’t scare me anymore; no matter how heavily it rains.
By now, my hope bears no identity.
I’m leaving; now I’m leaving

I’m leaving, I’m leaving and taking my heart with me
and a song to keep me company.
I’m leaving, I’m leaving.
I’m leaving, leaving all the remains,
the sick people and the wild beasts behind me.
I’m leaving, I’m leaving – leaving; now I’m leaving.

I cannot bear to be sinking in deception;
by now I’ve got it; I was nothing but a bundle.
I’m leaving; now I’m leaving.
I want to live my life over the limits,
now that I have become stone-hearted too.
I’m leaving; now I’m leaving.
Now people and screams do not alarm me;
now my hands are carving these words:
I’m leaving; now I’m leaving.