Рођендан

Griego

Genethlia (Γενέθλια)

Στα μονοπάτια του καημού
στη γέφυρα του στεναγμού
μ' έκαν' η μάνα μου
Μια φθινοπωρινή βραδιά,
ζωή την κρύα σου καρδιά
είδαν τα μάτια μου

Με κουδουνίστρες πλαστικές
όμορφες και χρωματιστές
με νανουρίζανε
Και τα ματάκια τα μικρά
είδαν του κόσμου τ' αγαθά
και συμφωνήσανε

Ήταν το γάλα μου πικρό
και το νεράκι μου γλυφό
που με μεγάλωνε
Κι απέναντι στη κούνια μου,
η μοίρα η κακούργα μου
και με καμάρωνε

Ήταν το κλάμα μου μουντό
σαν κάτι να 'θελα να πω,
μα δεν με νιώσανε
Μια λυπημένη αναπνοή
για την πουτάνα τη ζωή
που μου χρεώσανε

Έτσι ξεκίνησα λοιπόν, έτσι ξεκίνησα,
δεν με ρωτήσανε ζωή, μα σε συνήθισα
Σαν πληγωμένο αετόπουλο στο χώμα,
ψάχνω τη δύναμη να κρατηθώ ακόμα

Έτσι ξεκίνησα λοιπόν, έτσι ξεκίνησα,
άλλα μου δείξανε και άλλα εγώ αντίκρισα
Θεέ μου κι ας ήξερα ποια μέρα θα πεθάνω
και του θανάτου μου γενέθλια να κάνω

Πάνω σε λάσπες και καρφιά
στ' άδικου κόσμου τη φωτιά πρωτοπερπάτησα
Ισορροπία σταθερή
για να προλάβω τη ζωή,
όμως την πάτησα

Μονό το "α" και το "χ"
στη σχολική μου εποχή
πρωτοσυλλάβισα
Γι αυτό το "αχ" και το "γιατί"
όπου βρεθώ μ' ακολουθεί
κι ας τριαντάρισα

Έτσι περνούσε ο καιρός
και γω στο δρόμο μου σκυφτός
έκανα όνειρα
Έτυχε να 'μαι απ' αυτούς
που κολυμπάνε στους αφρούς
και στα λασπόνερα

Στάζει το αίμα της ψυχής,
σαν τις σταγόνες της βροχής
όμως ποιος νοιάζεται
Και την αόρατη πληγή
που μέσα μου αιμορραγεί
ποιος την μοιράζεται

Έτσι ξεκίνησα λοιπόν...

Sta monopatia tou kaimou
Sti gefira tou stenagmou
M’ ekan’ i mana mou
Mia fthinoporini vradia
Zoi tin kria sou kardia
Idan ta matia mou

Me koudounistres plastikes
Omorfes kai hromatistes
Me nanourizane
Kai ta matakia ta mikra
Idan tou kosmou t’ agatha
Kai sinfonisane

Itan to gala mou pikro
Kai to neraki mou glifo
Pou me megalone
Ki apenanti stin kounia mou
I mira i kakourga mou
Kai me kamarone

Itan to klama mou mounto
San kati na ‘thela na po
Ma de me niosane
Mia lipimeni anapnoi
Gia tin poutana ti zoi
Pou mou hreosane

Etsi ksekinisa lipon, etsi ksekinisa
Den me rotisane zoi, ma se sinithisa
San pligomeno aetopoulo sto homa
Psahno ti dinami na kratitho akoma

Etsi ksekinisa lipon, etsi ksekinisa
Alla mou diksane kai alla ego antikrisa
Thee mou ki as iksera pia mera tha pethano
Kai tou thanotou mou genethlia na kano

Pano se laspes kai karfia
St’ adikou kosmou ti fotia protoperpatisa
Isorropia statheri
Gia na prolavo ti zoi
Omos tin patisa

Mono to “a” kai to “h”
Sti sxoliki mou epohi
Protosillavisa
Gi’ afto to “ah” kai to “giati”
Opou vretho m’ akolouthi
Ki as triantarisa

Etsi pernouse o keros
Kai ‘go sto dromo mou skiftos
Ekana onira
Etihe na ‘me ap’ aftous
Pou kolimpane stous afrous
Kai sta lasponera

Stazi to ema tis psihis
San tis stagones tis vrohis
Omos pios niazete
Kai tin aorati pligi
Pou mesa mou emoragi
Pios tin moirazete

Etsi ksekinisa lipon, etsi ksekinisa
Den me rotisane zoi, ma se sinithisa
San pligomeno aetopoulo sto homa
Psahno ti dinami na kratitho akoma

Etsi ksekinisa lipon, etsi ksekinisa
Alla mou diksane kai alla ego antikrisa
Thee mou ki as iksera pia mera tha pethano
Kai tou thanotou mou genethlia na kano

See video
 Intentar alinear
Serbio

Рођендан

На путевима туге
на мосту уздаха
Донела ме је моја мајка
једне јесење вечери
живот, твоје хладно срце
виделе су моје очи

Пластичне звечке
лепе и шарене
успављивале су ме
И окице мале
су виделе света ствари
и сложиле се

Млеко ми беше горко
а вода моја бљутава
тамо где сам растао
А насупрот мојој колевци
судбина разбојничка моја
беше поносна на мене

Мој плач беше досадан
као да сам нешто желео да кажем
али нису ме осећали
Један жалостан удах
за курву од живота
што су ми наплатили

И тако сам почео, тако сам почео
Нису ме питали животе, али сам се навикао на тебе
Као рањени орао на тлу
тражим снаге да се одржим даље

И тако сам почео, тако сам почео
Једно су ми показали, а друго сам ја видео
Боже мој, дозволи да знам ког дана ћу да умрем
да од смрти своје рођендан направим

По блату и ноктима
по ватри неправедног света сам први пут ходао
Стална равнотежа
да бих ухватио живот
али сам га испустио

Само "а" и "х"
сам у свом школовању
први пут срочио
Због тога ме то "ах" и то "зато"
у којима се проналазим, следе
и тако наврших тридесет

Тако прође време
а ја на свом путу повијен
бејах правио снове
Беше тако да потичем од оних
што пливају у пени
и по барама

Капље крв душе
као капи кише
али ко за то мари
И невидљиву рану
што крвари у мени
ко ће поделити

И тако сам почео...

Publicado por milijana el Mar, 24/07/2012 - 23:11
7 agradecimientos
Usuario Hace
Marija V.Banja50 semanas 6 días
6 agradecimientos de invitados
0
Tu puntaje: Nada
Más traducciones de "Genethlia (Γενέθλια)"
Griego → Serbio - milijana
0
Comentarios