Die bunten Jahrmärkte
Kolorowe jarmarki
Kiedy patrzę hen za siebie
W tamte lata co minęły
Kiedy myślę co przegrałam,
A co diabli wzięli
Co straciłam z własnej woli,
A co przeciw sobie
Co wyliczę to wyliczę,
Ale zawsze wtedy powiem, że najbardziej mi żal:
Kolorowych jarmarków, blaszanych zegarków
Pierzastych kogucików, baloników na druciku
Motyli drewnianych, koników bujanych
Cukrowej waty i z piernika chaty
Tyle spraw już mam za sobą
Coraz bliżej jesień płowa
Już tak wiele przeszło obok
Już jest co żałować
Małym rzeczom zostajemy
W pamiętaniu wierni
Zamiast serca noszę chyba
Odpustowy piernik, bo najbardziej mi żal:
Kolorowych jarmarków, blaszanych zegarków
Pierzastych kogucików, baloników na druciku
Motyli drewnianych, koników bujanych
Cukrowej waty i z piernika chaty
Если б вспомнить захотелось
Все года, что миновали,
Подсчитать, что не успелось,
А что черти взяли,
Что само из рук уплыло,
Что забрали силой,
То итог бы был известным,
Но, скажу вам честно, мне особенно жаль…
Ярмарок цветастых, мотыльков глазастых,
Жестяных игрушек, сладких пряничных избушек,
Петушков драчливых, коней белогривых,
И помадок липких, и шаров на нитке…
Столько в жизни было дела,
Вот и осень на пороге,
Столько мимо пролетело,
Так грустны итоги…
Но игрушечному раю
Я не изменяю,
И медовый этот пряник
Все мне сердце ранит, и попрежнему жаль…
Ярмарок цветастых, мотыльков глазастых,
Жестяных игрушек, сладких пряничных избушек,
Петушков драчливых, коней белогривых,
И помадок липких, и шаров на нитке…
Слова Рышарда Улицкого
Музыка Януша Ласковского
Die bunten Jahrmärkte
Wenn ich so zurückblicke
Auf jene vergangenen Jahre
Wenn ich daran denke, was ich verloren habe
Und was mies gelaufen ist*
Was ich aus freien Stücken verloren habe
Und was entgegen (meinem Willen)
Was ich aufzähle, das zähle ich auf,
Aber ich sage dann immer, dass es mir am meisten darum schade ist:
Um die bunten Jahrmärkte, die Blechuhren
Die gefiederten Hähnchen, die Ballons am Draht
Hölzerne Schmetterlinge, Schaukelpferde
Zuckerwatte und das Lebkuchenhaus
So viele Angelegenheiten hab ich schon hinter mir
Der goldgelbe Herbst (rückt) immer näher
So viele sind schon vorbeigegangen
Schon hat man was zu bereuen
Den kleinen Dingen
Sind wir treu im Erinnern
Anstatt eines Herzens trage ich wohl
Einen Lebkuchen in Herzform, denn am meisten ist es mir schade um:
Um die bunten Jahrmärkte, die Blechuhren
Die gefiederten Hähnchen, die Ballons am Draht
Hölzerne Schmetterlinge, Schaukelpferde
Zuckerwatte und das Lebkuchenhaus
| 1 agradecimiento |






Comentarios