Να με θυμάσαι (Na me thimasai)

Islandese

Mundu Eftir Mér

Syngur hljótt í húminu
Harmaljóð í svartnættinu
Í draumalandi dvelur sá
Sem hjarta hennar á

Hann mænir út í myrkrið svart
Man þá tíð er allt var bjart
Er hún horfir mat það satt
Að ástin sigri allt

Og seinna þegar sólin vaknar, sameinast á ný
Þær sálir tvær sem áður skildu, ástin veldur því

Mundu eftir mér þegar morgun er hér
Þegar myrkrið loks á enda er
Við verðum eitt og því ekkert fær breytt
Og ég trúi því að dagur renni á ný

Minnist þess við mánaskin
Mættust þau í síðasta sinn
Hann geymir hana dag og nótt
Að hún komi til hans skjótt

Og seinna þegar sólin vaknar, sameinast á ný
Þær sálir tvær sem áður skildu, ástin veldur því

Mundu eftir mér þegar morgun er hér
Þegar myrkrið loks á enda er
Við verðum eitt og því ekkert fær breytt
Og ég trúi því að dagur renni á ný

Mundu eftir mér þegar morgun er hér
Þegar myrkrið loks á enda er
Við verðum eitt og því ekkert fær breytt
Og ég trúi því að dagur renni á ný

Því ég trúi því að dagur renni á ný
Já ég trúi því að dagur renni á ný

Try to align
Greco

Να με θυμάσαι (Na me thimasai)

Εκείνη τραγουδά απαλά στο σκοτάδι
ένα θλιμμένο ποίημα μέσα στο μαύρο της νύχτας…
Στη χώρα των ονείρων κατοικεί εκείνος
που η καρδιά της του ανήκει…

Εκείνος ατενίζει το μαύρο ουρανό…
Θυμάται τις μέρες που όλα ήταν φωτεινά…
Μήπως την έχασε; Ήταν αλήθεια ότι
η αγάπη τα νικά όλα;

Κι αργότερα, όταν ο ήλιος ανατέλλει, ενώνονται και πάλι
εκείνες οι δυο ψυχές που κάποτε χωρίστηκαν, χάρη στην αγάπη…

Να με θυμάσαι, όταν το πρωί έρχεται,
όταν το σκοτάδι επιτέλους φεύγει…
Θα είμαστε ένα και αυτό δε θ’ αλλάξει
και πιστεύω πως αυτή η μέρα θα ανατείλει ξανά…

Εκείνη θυμάται όταν, κάτω από το φως του φεγγαριού,
συναντήθηκαν για τελευταία φορά…
Εκείνος την ονειρεύεται μέρα και νύχτα,
(ονειρεύεται) ότι σύντομα θα γυρίσει κοντά του…

Κι αργότερα, όταν ο ήλιος ανατέλλει, ενώνονται και πάλι
εκείνες οι δυο ψυχές που κάποτε χωρίστηκαν, χάρη στην αγάπη…

Να με θυμάσαι, όταν το πρωί έρχεται,
όταν το σκοτάδι επιτέλους φεύγει…
Θα είμαστε ένα και αυτό δε θ’ αλλάξει
και πιστεύω πως αυτή η μέρα θα ανατείλει ξανά…

Να με θυμάσαι, όταν το πρωί έρχεται,
όταν το σκοτάδι επιτέλους φεύγει…
Θα είμαστε ένα και αυτό δε θ’ αλλάξει
και πιστεύω πως αυτή η μέρα θα ανατείλει ξανά…

Γιατί πιστεύω πως αυτή η μέρα θα ανατείλει ξανά!
Ναι, πιστεύω πως αυτή η μέρα θα ανατείλει ξανά!

thanked 1 time
0
La tua valutazione: Nessuno

Commenti

stavrioan     marzo 25th, 2012

Smile