آواز دلدادگان دیرین

Frans

La Chanson des vieux amants

Bien sûr, nous eûmes des orages
Vingt ans d'amour, c'est l'amour fol
Mille fois tu pris ton bagage
Mille fois je pris mon envol
Et chaque meuble se souvient
Dans cette chambre sans berceau
Des éclats des vieilles tempêtes
Plus rien ne ressemblait à rien
Tu avais perdu le goût de l'eau
Et moi celui de la conquête

Mais mon amour
Mon doux mon tendre mon merveilleux amour
De l'aube claire jusqu'à la fin du jour
Je t'aime encore tu sais je t'aime

Moi, je sais tous tes sortilèges
Tu sais tous mes envoûtements
Tu m'as gardé de pièges en pièges
Je t'ai perdue de temps en temps
Bien sûr tu pris quelques amants
Il fallait bien passer le temps
Il faut bien que le corps exulte
Finalement finalement
Il nous fallut bien du talent
Pour être vieux sans être adultes

Oh, mon amour
Mon doux mon tendre mon merveilleux amour
De l'aube claire jusqu'à la fin du jour
Je t'aime encore, tu sais, je t'aime

Et plus le temps nous fait cortège
Et plus le temps nous fait tourment
Mais n'est-ce pas le pire piège
Que vivre en paix pour des amants
Bien sûr tu pleures un peu moins tôt
Je me déchire un peu plus tard
Nous protégeons moins nos mystères
On laisse moins faire le hasard
On se méfie du fil de l'eau
Mais c'est toujours la tendre guerre

Oh, mon amour
Mon doux mon tendre mon merveilleux amour
De l'aube claire jusqu'à la fin du jour
Je t'aime encore tu sais je t'aime

Submitter's comments:

Original lyric erroneously printed in another translation.

Bekijk video
Try to align
Perzisch

آواز دلدادگان دیرین

البته، ما روزهایی طوفانی داشتیم

دو ده سال عشق، عشقی شوریده

هزاران بار تو خواستی بروی (چمدانت را جمع کنی)

من خیز پرواز برداشتم هزاران بار

و یاد دارد هر قطعه ی این خانه

در این اتاق بی گهواره

همهمه ی تندبادهای دیرین را

دیگر هیچ شبیه هیچ نبود

تو طعم آب را

من پیروزی را از دست دادم

لیک دلدار من

دلدار شیرین و ناز و بس شگفت انگیزم

از روشنی سپیده دم تا پایان روز

دوست می دارمت، می دانی دوست می دارمت

من، می شناسم افسون هایت را

تمام فریبندگی هایم را می شناسی

تو مرا حفط نمودی ز دام و دانه

گاه و بی گاه تو را گم کردم

البته، تو عشاقی یافتی

باید زمان خوش می گذشت

تن باید پایکوبی می کرد

سرانجام، سرانجام

باید درون-داشتی می داشتیم

که پیر باشیم و نه بالغ

آه! دلدار من

دلدار شیرین و ناز و بس شگفت انگیزم

از روشنی سپیده دم تا پایان روز

دوست می دارمت، می دانی دوست می دارمت
هر چه بیشتر زمان همراه ماست

زمان بیشتر زجرمان می دهد

لیک این بدترین دام نیست

برای عشّاق که در صلح زیند؟

البته، تو دیگر به آن آسانی نمی گریی

کمی سخت تر دلم می شکند

رازهایمان را کمتر نگاه می داریم

به بخت کمتر مجالی می دهیم

بیمناکیم از جریان آب

لیک این جنگیست بس نرم و لطیف

آه! دلدار من

دلدار شیرین و ناز و بس شگفت انگیزم

از روشنی سپیده دم تا پایان روز

دوست می دارمت، می دانی دوست می دارمت

Submitted by Farrokh on Woe, 12/09/2012 - 20:28
Comments van auteur:

99words-it.blogfa.com

thanked 5 times
Guests thanked 5 times
0
Jouw beoordeling: Geen
More translations of "La Chanson des vieux amants"
Frans → Perzisch - Farrokh
0
Reacties