Winterflower

Φθινόπωρο στον έρωτα
απόψε ανατέλλει
αρισμαρί και μέλι
μύρισαν τα βουνά
κι εγώ κοιτάζω σιωπηλός
το χώμα το βρεγμένο
σαν κάρβουνο αναμμένο
η ομορφιά πονά.

Φιλί γυρεύω του ουρανού
κι αυτός μου δίνει στάχτη
μα απ΄ της καρδιάς τ΄ αδράχτι
σαν θέλω να κοπείς
σαλεύουν τα πορτόφυλλα
κι η κλειδωνιά γυρίζει
αέρας μου σφυρίζει
αν έρθεις, μην αργείς.

Γδύσου κι από τα μάτια μου
πάρε νερό και πλύσου
ο χωρισμός θυμήσου
είναι χειμωνανθός
τη λύπη την κατοίκησα
σε νύχτα και σε μέρα
σ΄ αφήνω στον αέρα
για να σε βρω στο φως.

Η αγάπη φόβους και όνειρα
δειπνά προτού ραγίσει
στου πόνου το ξωκλήσι
αγιάζει η ερημιά
κι εγώ μια θλίψη που ζητώ
για να με σημαδέψει
το φως πριν βασιλέψει
θα σ' αρνηθώ ξανά.

Fthinoporo ston erota
apopse anateli
arismari ke meli
mirisan ta vuna
ke ego kitazo siopilos
to homa to vregmeno
san karvuno anameno
i omorfia pona.

Fili yirevo tu uranu
ki aftos mu dini stahti
ma ap' tis kardias t' adrahti
san thelo na kopis
salevun ta portofila
ki i klidonia yirizi
aeras mu sfirizi
an erthis, min aryis.

Gdisu ki apo ta matia mu
pare nero ke plisu
o horismos thimisu
ine ximonanthos
ti lipi tin katikisa
se nihta ke se mera
s' afino ston aera
yia na se vro sto fos.

H agapi fovus ke onira
dipna protu rayisi
stu ponu to ksoklisi
ayiazi i erimia
ki ego mia thipsi pu zito
yia na me simadepsi
to fos prin vasilepsi
tha s' arnitho ksana.