Некаде далеку (Çok Uzaklarda)

Некаде далеку

По улиците ветар, љубовта ми е во мислите
Некаде на полноќ, стари дождови
тивко, нежна пеат песна.
дур саканиот мој е некаде далеку.

Со деновите полни лудост, животот беше прекрасен
и со смеа полни нѝ поминуваа дните.
А сега, подавам раце, но попусто, не го допирам
саканиот мој, кој е некаде далеку.

И нему му недостигам, единствен мој
студенило го исполнува самувајќи без мене,
така пишува, во писмото последно.

И наму му недостигам, едниствен мој.
Плач бескраен му станал животот далеку од мене,
така пишува, во писмото последно.

Postat de BojanTheGreat la Miercuri, 26/10/2011 - 20:07
Originală:
5 (de) mulțumiri
Guests thanked 5 times
Turcă

Çok Uzaklarda

Comentarii