Κarouso (Καρούζο)

Italiană

Caruso

Qui dove il mare luccica
E tira forte il vento
Sulla vecchia terrazza
Davanti al golfo di Surriento

Un uomo abbraccia una ragazza
Dopo che aveva pianto
Poi si schiarisce la voce
E ricomincia il canto

Te voglio bene assai
Ma tanto, tanto bene sai...
È una catena ormai
Che scioglie il sangue dint'e vene sai...

Vide le luci in mezzo al mare
Pensò alle notti là in America
Ma erano solo le lampare
E la bianca scia di un'elica

Sentì il dolore nella musica
E si alzò dal pianoforte
Ma quando vide la luna uscire da una nuvola
Gli sembrò più dolce anche la morte

Guardò negli occhi la ragazza
Quegli occhi verdi come il mare
Poi all'improvviso uscì una lacrima
E lui credette di affogare

Te voglio bene assai
Ma tanto, tanto bene sai...
È una catena ormai
Che scioglie il sangue dint'e vene sai...

Potenza della lirica
Dove ogni dramma è un falso
Che con un po' di trucco e con la mimica
Puoi diventare un altro

Ma due occhi che ti guardano
Così vicini e veri
Ti fan scordare le parole
Confondono i pensieri

Così diventa tutto piccolo
Anche le notti là in America
Ti volti e vedi la tua vita
Come la bianca scia di un'elica

Ma sì, è la vita che finisce
Ma lui non ci pensò poi tanto
Anzi, si sentiva già felice
E ricominciò il suo canto

Te voglio bene assai
Ma tanto, tanto bene sai...
È una catena ormai
Che scioglie il sangue dint'e vene sai...

Te voglio bene assai
Ma tanto, tanto bene sai...
È una catena ormai
Che scioglie il sangue dint'e vene sai...

See video
Try to align
Greacă

Κarouso (Καρούζο)

Εδώ που η θάλασσα στραφταλίζει
κι άγρια ο άνεμος μαίνεται
σε παλιά ταράτσα επάνω
που απ’τον κόλπο του Σορέντο φαίνεται

Άνδρας αγκαλιάζει ένα κορίτσι
που ‘παψε να κλαψουρίζει
έπειτα καθαρίζει τη φωνή του
και το τραγούδι ξαναρχίζει

Σ’ αγαπώ όσο όλη γη
μα ξέρεις τόσο τόσο πολύ
είναι σαν αλυσίδα πια
που δένει το αίμα μας για τα καλά

Κοίταξε τα φώτα μέσα στη θάλασσα
σκέφτηκε τις νύχτες στην Αμερική
αλλά ήταν μόνο πυροφάνια
και λευκά απόνερα προπέλας εκεί

Ένιωσε τον πόνο στη μουσική
και απ’ το πιάνο σηκώθηκε
μα σαν είδε το φεγγάρι να ξεπροβάλει
κι ο θάνατος πιο γλυκός καμώθηκε

Κοίταξε το κορίτσι στα μάτια
τα πράσινα σαν τη θάλασσα, όταν
απρόσμενα ένα δάκρυ κύλησε
και νόμισε πως πνιγόταν

Σ’ αγαπώ όσο όλη γη
μα ξέρεις τόσο τόσο πολύ
είναι σαν αλυσίδα πια
που δένει το αίμα μας για τα καλά

Ποια η δύναμη των στίχων
όπου κάθε δράμα και μια πλάνη
που καθείς με βάψιμο κι έκφραση
μπορεί κάποιον άλλον να κάνει

Αλλά δυο μάτια που σε κοιτάν
τόσο κοντινά και με χάρη
σε κάνουν να ξεχνάς τα λόγια
τις σκέψεις κάνουν κουβάρι

Έτσι καθετί γίνεται ασήμαντο
ακόμη κι οι νύχτες στην Αμερική
γυρνάς και βλέπεις τη ζωή σου
σαν τ’ απόνερα της προπέλας εκεί

Μα ναι είν’ η ζωή που τελειώνει
μα την σκέψη δεν συνεχίζει
ένιωσε μάλλον ευτυχισμένος
και το τραγούδι ξαναρχίζει

Σ’ αγαπώ όσο όλη γη
μα ξέρεις τόσο τόσο πολύ
είναι σαν αλυσίδα πια
που δένει το αίμα μας για τα καλά

Σ’ αγαπώ όσο όλη γη
μα ξέρεις τόσο τόσο πολύ
είναι σαν αλυσίδα πια
που δένει το αίμα μας για τα καλά

Postat de evfokas la Duminică, 10/07/2011 - 16:43
Last edited by evfokas on Vineri, 03/10/2014 - 11:12
Comentariile autorului:

Αυτή η μετάφραση είναι λυρική για να την τραγουδήσετε. Ακόρντα
Για μια πιο ακριβή δείτε εδώ

13 (de) mulțumiri
Guests thanked 13 times
0
Clasificarea ta: Nimic
Comentarii