Θα μου μεινει για παντα
Siempre Me Quedará
Cómo decir que me parte en mil
las esquinitas de mis huesos,
que han caído los esquemas de mi vida
ahora que todo era perfecto.
Y algo más que eso,
me sorbiste el seso y me decían del peso
de este cuerpecito mío
que se ha convertío en río.
de este cuerpecito mío
que se ha convertío en río.
Me cuesta abrir los ojos
y lo hago poco a poco,
no sea que aún te encuentre cerca.
Me guardo tu recuerdo
como el mejor secreto,
que dulce fue tenerte dentro.
Hay un trozo de luz
en esta oscuridad
para prestarme calma.
El tiempo todo calma,
la tempestad y la calma,
el tiempo todo calma,
la tempestad y la calma.
Siempre me quedará
la voz suave del mar,
volver a respirar la lluvia que caerá
sobre este cuerpo y mojará
la flor que crece en mi,
y volver a reír
y cada día un instante volver a pensar en ti.
En la voz suave del mar,
en volver a respirar la lluvia que caerá
sobre este cuerpo y mojará
la flor que crece en mi,
y volver a reír
y cada día un instante volver a pensar en ti.
Cómo decir que me parte en mil
las esquinitas de mis huesos,
que han caído los esquemas de mi vida
ahora que todo era perfecto.
Y algo más que eso,
me sorbiste el seso y me decían del peso
de este cuerpecito mío
que se ha convertío en río.
de este cuerpecito mío
que se ha convertío en río.
Siempre me quedará
la voz suave del mar,
volver a respirar la lluvia que caerá
sobre este cuerpo y mojará
la flor que crece en mi,
y volver a reír
y cada día un instante volver a pensar en ti.
En la voz suave del mar,
en volver a respirar la lluvia que caerá
sobre este cuerpo y mojará
la flor que crece en mi,
y volver a reír
y cada día un instante volver a pensar en ti.
Θα μου μεινει για παντα
Πως να πω οτι καθε γωνιτσα του κορμιου μου
εχει σπασει σε χιλια κομματια?
Οτι η ζωη μου αξαφνα καταστραφηκε?
Τωρα που ολα ηταν τελεια
Και κατι περισσοτερο απ' αυτο
Μου ρουφηξες το μυαλο και μιλουσες για το βαρος
του κορμιου μου
που μετατραπηκε σε ποταμι
Του κορμιου μου
που μετατραπηκε σε ποταμι
Μου ειναι δυσκολο να ανοιξω τα ματια
και το κανω σιγα σιγα
μηπως και εισαι ακομα κοντα
Φυλαω την αναμνηση σου
σαν το μεγαλυτερο μυστικο
τι γλυκο που ηταν να σ'εχω μεσα μου
Υπαρχει ενα μικρο φως
μεσα στο σκοταδι
για να με κραταει ηρεμη
Ο χρονος ολα τα ηρεμει,
τη θυελλα και τη νηνεμια
Ο χρονος ολα τα ηρεμει,
τη θυελλα και τη νηνεμια
Παντα θα θυμαμαι
Την απαλη φωνη της θαλασσας
και θα μυριζω ξανα τη βροχη που θα πεφτει
πανω στο κορμι μου, μουσκευοντας
το λουλουδι που μεγαλωνει μεσα μου
Και θα ξαναγελαω
Και καθε μερα για μια στιγμη θα ξανασκεφτομαι εσενα
Την απαλη φωνη της θαλασσας
Την ανασα της βροχης, που θα πεφτει
πανω στο σωμα μου, μουσκευοντας
το λουλουδι που μεγαλωνει μεσα μου
Και θα ξαναγελασω
Και καθε μερα για μια στιγμη θα ξανασκεφτομαι εσενα
Πως να πω οτι καθε γωνιτσα του κορμιου μου
εχει σπασει σε χιλια κομματια?
Οτι η ζωη μου αξαφνα καταστραφηκε?
Τωρα που ολα ηταν τελεια
Και κατι περισσοτερο απ' αυτο
Μου ρουφηξες το μυαλο και μιλουσες για το βαρος
του κορμιου μου
που μετατραπηκε σε ποταμι
Του κορμιου μου
που μετατραπηκε σε ποταμι
Παντα θα θυμαμαι
Την απαλη φωνη της θαλασσας
και θα μυριζω ξανα τη βροχη που θα πεφτει
πανω στο κορμι μου, μουσκευοντας
το λουλουδι που μεγαλωνει μεσα μου
Και θα ξαναγελαω
Και καθε μερα για μια στιγμη θα ξανασκεφτομαι εσενα
Την απαλη φωνη της θαλασσας
Την ανασα της βροχης, που θα πεφτει
πανω στο σωμα μου, μουσκευοντας
το λουλουδι που μεγαλωνει μεσα μου
Και θα ξαναγελασω
Και καθε μερα για μια στιγμη θα ξανασκεφτομαι εσενα
| thanked 244 times |
Kommentarer