Muttering

Yunanca

Mologontas (Μονολογώντας)

Μονολογώντας πάω,
τις νύχτες που ξυπνάω όλο ρωτάω:
ποιον αγαπάω,
ποιον αγαπάω;

Φλόγα μεθυσμένη
καίω τη παιδική σου
την ορμή τη νύχτα αυτή
που ’σαι σκυφτή
κι είμαστε ξένοι,
μαραμένοι,
απονενοημένοι,
υφαίνοντας ιστούς
έξω απ την πόρτα μας,
μωρό μου ...

Μονολογώντας πάω,
τις νύχτες που ξυπνάω όλο ρωτάω,
ποιον αγαπάω,
ποιον αγαπάω;
Κι ότι μου απομένει
σε μια ζωή
απλωμένη στη φυγή,
παγωμένη, είσαι εσύ,
είναι η πληγή, στάχτη και οργή.
Τίποτα δε μου λείπει.
Τίποτα δε μου ανήκει.
Για πίστη ανήμποροι,
τυφλοί σε χώρα φωτισμένη,
ξένοι,
ζωή πλασμένη
από πλαστικό
και λάσπη...

Κλαίω πίσω απ τις πόρτες,
η αλήθεια
για θεούς και πότες,
βοήθεια
δε ζητάω και σπάω,
δε ρωτάω,
σε κοιτάω.

Μονολογώντας πάω,
τις νύχτες που ξυπνάω όλο ρωτάω,
ποιον αγαπάω,
ποιον αγαπάω;

Από που φως να στραγγίξω
για ν’ αγγίξω πάλι, όπως παλιά,
ήχο και χρώμα.
Κι απ τα δάκρυά σου τα ρηχά
να ειδώ ξανά,
να ειδώ νύχτα με χιόνι,
να ειδώ φωτιά
να ιδρώνει,
να ειδώ
πως θ αντιδράς
σαν δεις πως πας
ανάποδα απ΄ όσα είπες.
Ποζάρεις τρύπες,
ξοδεύεσαι τις νύχτες
στους ψύκτες
εκείνης της ζεστής σου ομορφιάς,
σε ουρανούς μπογιάς.
Πετάς και πας
χρώματα, βερνίκια,
της ψυχής μου δεκανίκια.
Χάνω το στοίχημα,
δε ρωτάω,
σε κοιτάω.

Μονολογώντας πάω,
τις νύχτες που ξυπνάω όλο ρωτάω,
ποιον αγαπάω,
ποιον αγαπάω,
ποιον αγαπάω,
ποιον αγαπάω;

Ποιον αγαπάω;

See video
Try to align
İngilizce

Muttering

Muttering I walk,
the nights I rouse I always ask:
who do I love,
who do I love?

(As) Intoxicated flame
I blaze your puerile
impulsion this night
you’re stooped
and we’ re strangers,
shrivelled,
unthinkable,
weaving words
in front of our door,
my baby…

Muttering I walk,
the nights I rouse I always ask:
who do I love,
who do I love?
And I whatever is left for me
in a life
dispersed to fleeing,
frozen, it’s you,
it’s the wound, ash and rage.
Nothing do I miss.
Nothing do I own.
Unable to have faith,
blind in a bright country,
strangers,
life made
of plastic
and mud…

I cry behind doors,
the truth
for gods and drunkards,
for help
I do not ask and I break down,
I don’t ask,
I’m staring at you.

Muttering I walk,
the nights I rouse I always ask:
who do I love,
who do I love?

From where should I drain light
to touch again, as in the old times,
sound and color.
And through your shallow tears
to see once more,
to see snowclad night,
to see fire
sweating,
to see
how do you react
when you know you’re going
the opposite of what you said.
You’re posing (your) holes,
you’re spending yourself the nights,
in the coolers
of that warm beauty of yours,
in heavens of paint. (referring to makeup in a rude way)
You’re throwing away and go
paints, varnishes,
my soul’s crutches.
I’m losing the bet,
I don’t ask,
I’m staring at you.

Muttering I walk,
the nights I rouse I always ask:
who do I love,
who do I love,
who do I love,
who do I love?

Who do I love?

evfokas kullanıcısı tarafından Çarş, 27/07/2011 - 10:56 tarihinde eklendi
0
Puanın: Hiçbiri
Yorumlar