Θανατοποινίτης (превод на Английски)

Advertisements

Θανατοποινίτης

Φυλακισμένος επ΄ αόριστον στο ίδιο κελί
23 χρόνια τώρα δίχως να περιμένει την χάρη
Από κάποιον ευαίσθητο δικαστή
Δεν ευελπιστούσε να ξαναδεί ήλιο ούτε φεγγάρι.
Περίμενε απλά να εκτελεστεί η ποινή
Χωρίς να περιμένει τίποτα πλέον από κανέναν.
Κανένα επισκεπτήριο πλέον δεν τον συγκινεί.
Όλα τα γνωστά του πρόσωπα του φαντάζουνε ξένα
Δεν είχε ενδιαφέροντα, χόμπι και ασχολίες.
Μ’ άλλους φυλακισμένους δεν είχε ποτέ φιλίες.
Καθόταν και περίμενε τον χρόνο να περάσει,
Μέχρι να εκτελεστεί και η ψυχή του να ησυχάσει.
Ώσπου μια μέρα μέσα στο κρύο κελί του
Ανακάλυψε κάτι που άλλαξε την ζωή του.
Κάτω από το μουχλιασμένο τσιμέντο σε μια γωνία
Βρήκε μια άσπρη μισοφαγωμένη κιμωλία.
Κι’ άρχισε να γράφει στίχους στου κελιού του,
Στίχους με μόνους ήχους τα βήματα των φυλάκων στην απομόνωση
Κάνοντας με μανία κάθε σκέψη ραψωδία,
Μέσα σε μπουντρούμια κρύα να είναι η μόνη του εκτόνωση.
Και γράφοντας τους στίχους του ο καιρός περνούσε
Έπαιρνε την κιμωλία αγκαλιά και της μιλούσε,
Παραληρούσε νόμιζε ότι του απαντούσε.
Να μην τελειώσει πριν πεθάνει την παρακαλούσε
Και τότε ορκίστηκε το σώμα του
Πως θα’ ταν το μόνο που θα τους επέτρεπε να περιορίσουν
Στην ηλεκτρική καρέκλα ώσπου να’ ναι καθιστός,
Μα το πνεύμα του θα ήταν ζωντανό κι’ αφού τον ψήσουν.
Κι’ όσο η μέρα της καταδίκης πλησίαζε,
Η φήμη ότι θα επέστρεφε οργίαζε
Οι πιο πολλοί δεν την παίρναν στα σοβαρά,
Μα τα πρόσωπά τους τα λαμπρά κάτι άγνωστο επισκίαζε.
 
Λίγες μέρες μετά από τους στίχους
Δεν είχε μείνει κενό σημείο πάνω στους τοίχους
Είχε γράψει στο πάτωμα, το ταβάνι τα κάγκελα
Με λόγια ψυχασθενικά, επιθετικά, παράλογα
Η κιμωλία του είχε σχεδόν τελειώσει,
Από την αϋπνία τα μάτια του είχαν θολώσει
Ήθελε μόνο το μυαλό του να κρατήσει ανόθευτο
Μέχρι την ημέρα που θα ερχόταν το αναπόφευκτο
Κι’ αυτή η μέρα ξημέρωσε εν τέλει,
Για τελευταίο γεύμα τον ρωτήσανε τι θέλει
Τους κοίταξε ατάραχος κι είπε τα παρακάτω
«Δεν θέλω γεύμα, μόνο να τελειώσω αυτό που γράφω»
Κι αφού το έκανε λούφαξε στη γωνία,
Εκεί που είχε πρωτογνωρίσει την κιμωλία
Και μέσα στους λυγμούς του ψιθύριζε συλλαβές
«Δεν θα σ’ αφήσω μόνη σου αγάπη μου μην κλαίς»
Την έκλεισε προσεκτικά μέσα στο χέρι του
Κι αφού σκούπισε όλα τα δάκρυά του
Κοίταξε για τελευταία φορά το κελί-τεφτέρι του
Κι έπειτα έφυγε για πάντα μακριά του.
Οι φύλακες τον πήρανε από την πτέρυγα,
Περπάταγε κι’ νιωθε τα πόδια του τόσο γέρικα.
Ο αέρας γύρω του μύριζε νέκρα,
Μέχρι που έφτασαν στο δωμάτιο με την καρέκλα
Τον βάλαν να καθίσει του φόρεσαν χειροπέδες,
Ξεχωριστά στους δυο καρπούς και στις δυο φτέρνες.
Έφεραν έναν ρασοφορεμένο και τον διάβασε,
Μ’ αυτός χαμένος μέσα στις σκέψεις του δεν τον άκουσε.
Δεν κατάλαβε κανένας ότι έκλαιγε πνιχτά,
Κράτησε την κιμωλία στο χέρι του πιο σφιχτά.
Κοίταξε τριγύρω του για μια τελευταία φορά και ψιθύρισε στην κιμωλία
«Μην φοβάσαι πια»
 
Την άλλη μέρα στείλανε καθαριστές,
Να καθαρίσουνε το κελί από τις βρωμιές εκείνου του τρελού που όλο λέρωνε τους τοίχους.
Μα όσοι επιχείρησαν να μπουν μέσα ακούγαν ήχους,
Παράξενες κραυγές χωρίς καμία σημασία
Και μετά από λίγο στίχους με ομοιοκαταληξία.
Όποιον έκλειναν στο κελί πάντοτε έβγαινε τρελός
Τραγουδώντας ρίμες ακατανόητες συνεχώς.
Κάποιοι φυλακόβιοι μπήκαν μόνοι τους στο κελί
Για στοίχημα λίγα τσιγάρα και βγήκαν έξω νεκροί.
Κάποιος άλλος μπήκε να βιάσει ένα καινούριο τρόφιμο
Κι αμέσως βγήκε έξω ουρλιάζοντας
«ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ»
Στους φύλακες που τίποτα δεν έκανε αίσθηση,
Μετά από λίγες μέρες όλοι δήλωσαν παραίτηση.
Οι φυλακισμένοι οργανώθηκαν κάναν εξέγερση,
Κανένας να μην ξαναμπεί εκεί χωρίς εξαίρεση
Ο διευθυντής των φυλακών δεν είχε άλλη επιλογή
Και διέταξε ολόκληρη η πτέρυγα να εκκενωθεί.
Σφραγίσαν το κελί και καταστρέψαν το κλειδί,
Ώστε ποτέ ξανά κανένας να μην μπορέσει να μπει
Οι στίχοι του τρελού φυλακισμένου γίνανε θρύλοι,
Τους ξέραν όλοι μέσα στην φυλακή εχθροί και φίλοι.
Όσοι εκτίσαν την ποινή τους και λύθηκαν τα δεσμά τους,
Γύρισαν και είπαν την ιστορία στην γειτονιά τους.
Και από στόμα σε στόμα ο θρύλος διαδόθηκε
Κι έτσι έτυχε να τον ακούσω και εγώ.
Και στο μυαλό μου μια τρελή ιδέα μου καρφώθηκε,
Πως είχα κάτι κοινό μ’ αυτό τον τρελό
Κι είπα να γράψω ένα τραγούδι στην υγειά του
Μα πως τον λένε πρώτα ήθελα να βρω.
Πήγα στην φυλακή και ρώτησα το όνομά του.
Μου είπαν τον λέγανε Φιλόλογο Ραψωδό…
 
Пуснато от Miley_LovatoMiley_Lovato в Четв, 08/12/2011 - 12:54
Последно редактирано от ScieraSciera на Втр, 24/11/2015 - 21:32
превод на Английски
Подравни параграфите
A A

Doomed for deadly penalty

Infinitely prisoner in the same cage
23 years now without waiting a favor for someone sensitive magistrate
He didn't hope to see again neither the sun nor the moon
He just waiting his penalty to be executed
Without waiting nothing from anyone anymore
None visitor doesn't thrill him anymore
All his known faces
Now he imagines them unknown
He doesn't have interistings, hobbies and occupations
With other prisoners he never has friendships
He was shitting down
and he waiting just his time to spend.
Until to be executed and his soul to relax
Till the day in his cold cage
He found out something that it changes his life
Under the rotten cement in the edge
He find a half white chalk
He begins to writting lyrics on his cage's walls
Lyrics with only sound, the guardian's steps in the isolation
Doing it with fury
Every thought rhapsody
In cold dungeon that was his only decontamination
And with writing, his spent his time
He taking chalk in his hands and he talking to chalk
He conceded, he thinking that the chalk reply
Do not finish begging chalk
And his body promise that would be the only things where they permit them to limit
Till in electric chair where he will sit down
But his spirit would be alive even after they have fire him
As soon as the conviction day was coming
The fame that he would return was horrifying
The most of them they didn't believe in it
But them glorious faces something foreign darking them
 
A few days later after the lyrics
There's no empty place on the walls
He has written on the floor, in the ceiling, in banisters
With words psycho, aggressive, irrational
His chalk was almost over
From no sleeplessness his eyes has blurred
Ηe just wanted to keep his mind unintentional
Until the day where it will coming the inevitable
That day was finally dawning
They asked him what he wanted for his last meal
He starred them and he answer >
And after that he sat down silently in the edge
There where he has met the chalk
And in wrinkles he whispering syllables
>
He close the chalk caress in his hand
And after he wiped all his tears
He saw for one last time his cage-notebook
After this he gone forever away from it
The guardians took him from the flank
He was walking and he was feeling his feet so old
The air around him smelling deadness
Till they reach the room with the chair
They put him to sit down and they wore to him handcuffs
Apart in his two hands and his feet
They brought to him a minister and read to him a prayer
But he was lost in his thoughts he didn't hear him
No-one didn't realize that he was crying.
He kept the chalk more tight.
He looked around for one last time and he whisper to chalk >
 
The next day, they send cleaners for cleaning the dirty cage that crazy man where always dirtying the walls
But all the cleaners where they went in cage they were hearing sounds
Strange screams
Without no mean
And after from few lyrics with rhyme
Whomever the closing in this cage always he went out crazy
Singing always rimes without a mean
Some prisoners they went in alone in cage
They bet a few cigarettes and they went out dead
Someone else went in because he wanted to take a new aliement
Immediately he went out while he was screaming
>
For guardians where nothing happened
All they desist
Prisoners organized they did a riot.
None go in ever again without exception
The principal didn't has other choice and he commanded all this stair evacuate
They locked the cage and they destroyed the key
As result nobody succeeded to go again in
Crazy man's lyrics becomes a legend
All they known it friends and enemies
People who finished them penalties they solve them ties
They went home and they told the history in their neighborhood
By word of mouth the legend bruitted
By change I heard about it
And I had a crazy thought in my mind
That I have something alike with this crazy man
I wanted to write a song for his health
First of all I wanted to learn his name
I went jail and I ask his name
They said to me that his name was
Filologos Rapsodos
 
Пуснато от Lonely AngelLonely Angel в Четв, 13/07/2017 - 00:21
Idioms from "Θανατοποινίτης"
See also
Коментари