Gomitoli di lana rossa (превод на гръцки)

италиански
италиански
A A

Gomitoli di lana rossa

Pensieri, desideri, intenzioni, azioni...
 
come gomitoli di lana rossa.
Così allegri, soffici e caldi, tanto che la tua mente già riesce ad immaginare lo stupendo maglioncino che, con essi, riuscirai a creare.
 
Lo desideri così intensamente, da passarci sopra le notti, per cercare di dare forma a quel gomitolo troppo grosso che ti ritrovi fra le mani.
 
Inizi bene, ci metti anima, cuore e corpo.
Con un po' di fatica arrivi a metà dell'opera ma, una sera di un giorno qualsiasi, lo riponi nel cesto, assieme ai ferri dai quali pende ancora quella metà di sogno che ti aveva dato l'input per partire alla grande.
 
Finisce che non lo riprenderai in mano mai più, quel sogno, dimenticandoti persino della sua esistenza.
 
Quante cose restano incompiute nella nostra vita?
 
Quante cose iniziano con grandi rincorse ed entusiasmo e poi finiscono nel dimenticatoio, al prospettarsi delle prime difficoltà?
 
Ci hai mai pensato a come potrebbe essere stata diversa la tua vita se avessi portato a termine alcuni di quei "lavori a maglia", iniziati con passione e poi abbandonati al loro destino?
 
Un giorno, quando sarai vecchio, e la nostalgia dei tempi passati la farà da padrona... andrai lentamente, con le tue gambe stanche e strascicanti, ad aprire la porta cigolante della tua soffitta dei ricordi... e lì, troverai tutte le opere incompiute della tua vita, impolverate ed ingrigite dal tempo.
 
Le osserverai, e ci vedrai ancora quei bei gomitoli di lana rossa che ti avevano fatto sognare un inverno caldo, e ti morderai le dita per non essere stato abbastanza determinato... o forse no.
Forse, è andata bene anche così.
 
Chissà cosa penserai, stringendo fra le dita quella metà di gomitolo rimasta...
Quella metà di gomitolo di lana rossa che ora senti bagnato... mentre perle di rugiada scorrono tra le rughe del tuo volto, veloci ed inarrestabili.
 
Come veloce ed inarrestabile è stata la tua gioventù...
 
Chissà a cosa penserai...
 
© Barbara Brussa
 
Публикувано от Evi_ParEvi_Par в(ъв)/на ср., 08/12/2021 - 20:50
превод на гръцкигръцки
Подравняване на параграфите

Μάλλινα κόκκινα κουβάρια

Σκέψεις, επιθυμίες, προθέσεις, ενέργειες...
 
σαν μάλλινα κόκκινα κουβάρια.
Τόσο ζωηρά, απαλά και ζεστά, τόσο πολύ που ο νους σου ήδη μπορεί να φανταστεί το εκπληκτικό πουλόβερ που, με αυτά, θα καταφέρεις να φτιάξεις.
 
Το λαχταράς τόσο διακαώς, ώστε να περνάς πάνω του τις νύχτες, για να προσπαθήσεις να δώσεις μορφή σε αυτό το υπέρμετρα μεγάλο κουβάρι που ξαναβρίσκεις στα χέρια σου.
 
Ξεκινάς καλά, βάζεις, ψυχή, καρδιά και σώμα.
Με λίγη προσπάθεια φτάνεις στα μισά της δουλειάς μα, ένα βράδυ μιας οποιασδήποτε μέρας, το ξαναβάζεις στο καλάθι, μαζί με τις βελόνες από τις οποίες κρέμεται ακόμα εκείνο το μισό όνειρο που σου είχε δώσει την είσοδο για να ξεκινήσεις τέλεια.
 
Καταλήγει να μην το ξαναπάρεις ποτέ πια στο χέρι σου, εκείνο τ' όνειρο, ξεχνώντας ακόμα και την ύπαρξη του.
 
Πόσα πράγματα μένουν ημιτελή στη ζωή μας;
 
Πόσα πράγματα αρχίζουν με μεγάλη φόρα (ορμή) και ενθουσιασμό και έπειτα καταλήγουν στη λήθη, στην εμφάνιση των πρώτων δυσκολιών;
 
Σκέφτηκες ποτέ πόσο διαφορετική θα μπορούσε να ήταν η ζωή σου αν είχες φέρει εις πέρας κάποια από εκείνα τα «πλεξίματα» που αρχίνιζαν με πάθος και κατόπιν εγκαταλείπονταν στην μοίρα τους;
 
Μια μέρα, όταν θα γεράσεις, και θα κυριέψει η νοσταλγία των παρελθόντων ετών, θα πας αργά, με τα κουρασμένα και σερνόμενα πόδια σου, για ν' ανοίξεις την τρίζουσα πόρτα της σοφίτας των αναμνήσεων σου...και εκεί, θα βρεις όλα τα ανολοκλήρωτα έργα της ζωής σου, σκονισμένα και γκριζαρισμένα απ' τον χρόνο.
 
Θα τα παρατηρήσεις, και θα δεις ακόμα εκείνα τα ωραία μάλλινα κόκκινα κουβάρια που σε είχαν κάνει να ονειρεύεσαι έναν ζεστό χειμώνα, και θα δαγκώσεις τα δάχτυλα γιατί δεν υπήρξες αρκετά αποφασιστικός...ή ίσως όχι.
Ίσως, πήγε καλά ακόμα κι έτσι.
 
Ποιος ξέρει τι θα σκεφτείς, γραπώνοντας μες τα δάχτυλα εκείνο το μισό του εναπομείναντος νήματος...
Εκείνο το μισό μάλλινο κόκκινο κουβάρι που τώρα νιώθεις νοτισμένο...ενώ μαργαριτάρια δροσιάς ρέουν ανάμεσα στις ζαρωματιές του προσώπου σου, γρήγορα και ακατάπαυστα.
 
Πόσο γοργή και ασυγκράτητη ήταν η νιότη σου...
 
Ποιος ξέρει τι θα σκεφτείς...
 
Благодаря!
получил/а 1 благодарност
Публикувано от Evi_ParEvi_Par в(ъв)/на ср., 08/12/2021 - 22:40
Коментари
florboxflorbox    съб., 18/12/2021 - 20:48

Πόσα πράγματα μένουν ημιτελή στη ζωή μας...αυτό ξαναπέστο...υπέροχο, Εύη μου, τέλεια η μετάφραση, στρωτή και φυσική η γλώσσα.

Read about music throughout history