Uriah Heep - Lady in Black (Greek translation)

English

Lady in Black

 
She came to me one morning,
one lonely Sunday morning,
her long hair flowing
in the mid-winter wind.
I know not how she found me,
for in darkness I was walking,
and destruction lay around me
from a fight I could not win.
 
[Refrain:]
Ahhhahhhahhahahhhahhhahhh ...
 
She asked me name my foe then.
I said: "The need within some men
to fight and kill their brothers
without thought of love or god."
And I begged her: "Give me horses
to trample down my enemies!"
So eager was my passion
to devour this waste of life.
 
[Refrain]
 
But she would not think of battle
that reduces men to animals,
so easy to begin and yet
impossible to end.
For she's the mother of all men
who counselled me so wisely that
I feared to walk alone again
and asked if she would stay.
 
[Refrain]
 
"Oh Lady lend your hand outright,
or let me rest here at your side!"
"Have faith and trust in peace!"
She said and filled my heart with life.
"There is no strength in numbers.
Have no such misconceptions.
But when you need me
be assured I won't be far away."
 
[Refrain]
 
Thus having spoke she turned away
and though I found no words to say
I stood and watched until
I saw her black cloak disappear.
My labour is no easier,
but now I know I'm not alone.
I find new heart each time
I think upon that windy day.
 
And if one day she comes to you
drink deeply from her words so wise.
Take courage from her as your prize
and say hello for me.
 
[Refrain, perpetually repeated]
 
Submitted by Mauler on Wed, 19/05/2010 - 17:10
Last edited by Hansi K_Lauer on Thu, 15/09/2016 - 05:07
Align paragraphs
Greek translation

Η δεσποσύνη με τα μαύρα

Versions: #1#2
Πρωί μοναχικό, αυτή, μιας Κυριακής εφάνη
Στον κρύο βοριά κυμάτιζαν τα μακριά μαλλιά
Δεν ξέρω πώς με βρήκε, βάδιζα στο σκοτάδι
Μάχη χαμένη έδινα, τριγύρω συμφορά
 
Με ρώτησε ποιον έχω εχθρό. Της είπα όσους σκοτώνουν
τα αδέλφια τους χωρίς ντροπή ανθρώπων ή Θεού
Κι άλογα της εζήτησα, να τους ποδοπατώ
με πάθος τη σπατάλη της ζωής να πολεμώ.
 
Μα αυτή μάχες δεν ήξερε που μας αποκτηνώνουν,
που αν και ποτέ δεν σταματούν, ν’ αρχίσουν είναι απλό
Αυτή, η μητέρα όλων μας, με ορμήνεψε τόσο σοφά,
που μόνος πια φοβόμουνα – μη φύγει, της ζητώ.
 
"Το χέρι δεσποσύνη μου, στο πλάι σου να κουρνιάσω"
"Πίστευε στην ειρήνη" είπε δίνοντάς μου ζωή
"Σε ξεγελούν οι αριθμοί, μα σημασία δεν έχουν
Εδώ πιο κάτω θα με βρει όποιος με χρειαστεί"
 
Και μόλις τα ’πε έστρεψε να φύγει… Δεν μιλούσα,
το μαύρο πανωφόρι της έσβηνε μακριά
Τα βάσανα δεν μου έλειψαν, μα πια δεν είμαι μόνος
Τη μέρα εκείνη αναπολώ, αν μείνω από καρδιά
Κι αν κάποτε ανταμώσετε κι εσύ να ξεδιψάσεις
κουράγιο πάρε κι από εμέ της δίνεις ένα γεια.
 
Submitted by Konstantinos Spingos on Sun, 04/12/2016 - 21:00
Last edited by Konstantinos Spingos on Fri, 28/07/2017 - 12:16
Author's comments:

Απόδοση στα Ελληνικά με διατήρηση της ρίμας και του μέτρου
Τραγουδιέται κάπως έτσι: https://www.youtube.com/watch?v=xLxMHU5-1D4

Comments