Nul ne guérit de son enfance (Dutch translation)

Advertisements
French

Nul ne guérit de son enfance

Sans que je puisse m'en défaire
Le temps met ses jambes à mon cou
Le temps qui part en marche arrière
Me fait sauter sur ses genoux
Mes parents, l'été, les vacances,
Mes frères et sœurs faisant les fous
J'ai dans la bouche l'innocence
Des confitures du mois d'août
 
Nul ne guérit de son enfance,
De son enfance
Nul ne guérit de son enfance,
De son enfance
 
Les napperons et les ombrelles
Qu'on ouvrait à l'heure du thé
Pour rafraichir les demoiselles
Roses dans leurs robes d'été
Et moi le nez dans leurs dentelles,
Je respirais à contre-jour
Dans le parfum des mirabelles,
L'odeur troublante de l'amour
 
Nul ne guérit de son enfance,
De son enfance
Nul ne guérit de son enfance,
De son enfance
 
Le vent violent de l'histoire
Allait disperser à vau-l'eau
Notre jeunesse dérisoire,
Changer nos rires en sanglots
Amour orange amour amer,
L'image d'un père évanoui
Qui disparut avec la guerre,
Renaît d'une force inouie
 
Nul ne guérit de son enfance,
De son enfance
Nul ne guérit de son enfance,
De son enfance
 
Celui qui vient à disparaître,
Pourquoi l'a-t-on quitté des yeux
On fait un signe à la fenêtre
Sans savoir que c'est un adieu
Chacun de nous a son histoire
Et dans notre cœur à l'affût
Le va-et-vient de la mémoire
Ouvre et déchire ce qu'il fût
 
Nul ne guérit de son enfance,
De son enfance
Nul ne guérit de son enfance,
De son enfance
 
Belle cruelle et tendre enfance,
Aujourd'hui c'est à tes genoux
Que j'en retrouve l'innocence
Au fil du temps qui se dénoue
Ouvre tes bras, ouvre ton âme,
Que j'en savoure en toi le goût
Mon amour frais, mon amour femme
Le bonheur d'être et le temps doux
 
Pour me guérir de mon enfance,
De mon enfance
Pour me guérir de mon enfance,
De mon enfance
 
Submitted by hanengerda on Fri, 25/08/2017 - 14:17
Last edited by Valeriu Raut on Mon, 24/12/2018 - 14:12
Submitter's comments:

Un poème de Louis Aragon

Align paragraphs
Dutch translation

Niemand geneest van zijn jeugd (1991)

Ik kan me er niet van bevrijden
De tijd houdt me tegen
De tijd doet een stap achteruit
En trekt me weer op schoot
Mijn ouders, de zomer, de vakanties
Mijn broers en zusters die dollen
Ik proef in mijn mond de onschuld
Als jam van de maand augustus
 
Niemand geneest van zijn jeugd
Van zijn jeugd
Niemand geneest van zijn jeugd
Van zijn jeugd
 
De servetten en de parasols
Werden tegen theetijd geopend
Om de zoete jongedames
In hun zomerjurken te koelen
Met mijn neus in hun kanten jurken
Rook ik tegen het licht in
In de parfum van mirabellen
De verleidelijke geur van de liefde
 
Niemand geneest van zijn jeugd
Van zijn jeugd
Niemand geneest van zijn jeugd
Van zijn jeugd
 
De gewelddadige wind van de geschiedenis
Verjoeg spottend
Onze jeugd
En veranderde onze lach in tranen
Zoete liefde bittere liefde
Het beeld van een verdwenen vader
Die omkwam tijdens de oorlog
Komt weer met een verbijsterende kracht tot leven
 
Niemand geneest van zijn jeugd
Van zijn jeugd
Niemand geneest van zijn jeugd
Van zijn jeugd
 
Waarom houd je de persoon die gaat verdwijnen
Niet beter in het oog
Je zwaait hem bij het raam uit
Zonder te weten dat het een afscheid is
Verborgen in ons hart
Draagt iedereen zijn geschiedenis met zich mee
Het komen en gaan van de herinnering
Opent en verscheurt ons verleden
 
Niemand geneest van zijn jeugd
Van zijn jeugd
Niemand geneest van zijn jeugd
Van zijn jeugd
 
Mooie wrede en tedere jeugd
Vandaag smeek op jouw knieën
Dat ik gaandeweg de onschuld
Weer terug mag vinden
Open je armen, open je ziel
Zodat ik met volle teugen kan genieten van
Mijn nieuwe liefde, mijn liefde voor een vrouw
Het geluk om te leven en het mooie weer
 
Om me te genezen van mijn jeugd
Van mijn jeugd
Om me te genezen van mijn jeugd
Van mijn jeugd
 
Submitted by hanengerda on Fri, 25/08/2017 - 14:27
Last edited by hanengerda on Mon, 24/12/2018 - 14:36
Author's comments:

"Nul ne guérit de son enfance" (Niemand geneest van zijn jeugd) is een lied van Jean Ferrat (1930-2010). Het verscheen in november 1991 op het album ''Dans la jungle ou dans le zoo'' (In de jungle of in de dierentuin). Alle teksten en de muziek op dit album werden door Jean Ferrat geschreven. Jean Ferrat beschrijft in dit lied dat niemand van zijn jeugd geneest. Elke keer herinnert hij zich weer het verlies van zijn joodse vader Michel Tenenbaum die op 19 maart 1942 in Parijs op straat door de Duitsers werd opgepakt en getransporteerd naar Auschwitz waar hij op 5 oktober 1942 op 56-jarige leeftijd werd vermoord door de Duitsers. Jean Ferrat was toen twaalf jaar.

Comments