Pubblicità

Ne privykajte nikogda k lyubvi (Не привыкайте никогда к любви) (traduzione in Polacco)

  • Artista: Eduard Asadov (Эдуард Асадов)
  • Canzone: Ne privykajte nikogda k lyubvi (Не привыкайте никогда к любви) 2 traduzioni
  • Traduzioni: Inglese, Polacco

Ne privykajte nikogda k lyubvi (Не привыкайте никогда к любви)

Не привыкайте никогда к любви!
Не соглашайтесь, как бы ни устали,
Чтоб замолчали ваши соловьи
И чтоб цветы прекрасные увяли.
 
И, главное, не верьте никогда,
Что будто всё проходит и уходит.
Да, звёзды меркнут, но одна звезда
По имени Любовь всегда-всегда
Обязана гореть на небосводе!
 
Не привыкайте никогда к любви,
Разменивая счастье на привычки,
Словно костёр на крохотные спички,
Не мелочись, а яростно живи!
 
Не привыкайте никогда к губам,
Что будто бы вам издавна знакомы,
Как не привыкнешь к солнцу и ветрам
Иль ливню средь грохочущего грома!
 
Да, в мелких чувствах можно вновь и вновь
Встречать, терять и снова возвращаться,
Но если вдруг вам выпала любовь,
Привыкнуть к ней — как обесцветить кровь
Иль до копейки разом проиграться!
 
Не привыкайте к счастью никогда!
Напротив, светлым озарясь гореньем,
Смотрите на любовь свою всегда
С живым и постоянным удивленьем.
 
Алмаз не подчиняется годам
И никогда не обратится в малость.
Дивитесь же всегда тому, что вам
Заслужено иль нет — судить не нам,
Но счастье в мире всё-таки досталось!
 
И, чтоб любви не таяла звезда,
Исполнитесь возвышенным искусством:
Не позволяйте выдыхаться чувствам,
Не привыкайте к счастью никогда.
 
Postato da OleniyaOleniya Sab, 07/10/2017 - 22:08
Ultima modifica OleniyaOleniya Lun, 27/11/2017 - 21:40
traduzione in PolaccoPolacco
Allinea i paragrafi
A A

Nie przyzwyczajcie się nigdy do miłości

Nie przyzwyczajcie się (nigdy) do miłości!
Nie zgódźcie się (na to), choćbyście osłabli,
Żeby wasze słowiki zamilkły
I by wasze piękne kwiaty zwiędły.
 
A przede wszystkim nie wierzcie nigdy,
Że wszystko mija i odchodzi.
Tak, gwiazdy bledną, lecz jedna gwiazda
O imieniu Miłość zawsze, zawsze,
Na nieboskłonie miałaby goreć!
 
Nie przyzwyczajcie się (nigdy) do miłości ,
Rozmieniając na przyzwyczajenia szczęście,
Jak ognisko na drzazgi1 pomniejsze,
Nie rozdrabniaj się - żyj pełną piersią!
 
Nie przyzwyczajcie się nigdy do ust,
Które są wam niby dawno znajome,
Jak nie przywykniesz do słońca i wiatrów
Czy do ulewy wśród grzmiącego gromu!
 
Tak, w drobnych uczuciach można wciąż od nowa
Spotykać się, gubić i znów powracać,
Lecz gdy wam nagle miłość się zdarza,
Przywyknąć do niej to jak krwi kolor zabrać
Lub do ostatniego grosza 2 zgrać się!
 
Nie przyzwyczajcie się nigdy do szczęścia!
Przeciwnie, jasnym żarzcie się płomieniem,
Na swoją miłość już zawsze patrzcie
Z żywym, nieustannym zadziwieniem.
 
Diament nie ulega upływowi czasu
I nigdy w proch się nie obróci.
Dziwcie się temu zawsze, czy na to
Zasłużyliście czy nie - nie wam sądzić,
Lecz szczęście przecież dostało się na świat!
 
I, aby miłości gwiazda nie znikała,
Parajcie się tą wzniosłą sztuką:
Nie pozwalajcie kończyć się uczuciom,
Nie przyzwyczajcie się nigdy do szczęścia.
 
  • 1. drobne zapałki?
  • 2. dosłownie: do kopiejki
Postato da zanzarazanzara Lun, 27/11/2017 - 22:31
Ultima modifica zanzarazanzara Gio, 30/11/2017 - 22:15
Commenti dell’autore:

https://www.youtube.com/watch?v=12d8-RMWmKA
or
https://www.youtube.com/watch?v=el-hsOyhg84

I żeby nie znikała gwiazda miłości,
Tą wzniosłą sztuką się trudnijcie:
Uczuciom skończyć się nie pozwólcie ,
Nigdy do szczęście się nie przyzwyczajcie.

Commenti fatti