Russia is waging a disgraceful war on Ukraine. Stand With Ukraine!

Jacquemard et Julia (그리스어 번역)

프랑스어
프랑스어
A A

Jacquemard et Julia

. . . Jadis l'herbe, à l'heure où les routes de la terre s'accordaient dans leur déclin, élevait tendrement ses tiges et allumait ses clartés. Les cavaliers du jour naissaient au regard de leur amour et les châteaux de leurs bien-aimées comptaient autant de fenêtres que l'abîme porte d'orages légers.
 
. . . Jadis l'herbe connaissait mille devises qui ne se contrariaient pas. Elle était la providence des visages baignés de larmes. Elle incantait les animaux, donnait asile à l'erreur. Son étendue était comparable au ciel qui a vaincu la peur du temps et allégi la douleur.
 
. . . Jadis l'herbe était bonne aux fous et hostile au bourreau. Elle convolait avec le seuil de toujours. Les jeux qu'elle inventait avaient des ailes à leur sourire (jeux absous et également fugitifs). Elle n'était dure pour aucun de ceux qui perdant leur chemin souhaitent le perdre à jamais.
 
. . . Jadis l'herbe avait établi que la nuit vaut moins que son pouvoir, que les sources ne compliquent pas à plaisir leur parcours, que la graine qui s'agenouille est déjà à demi dans le bec de l'oiseau. Jadis, terre et ciel se haïssaient mais terre et ciel vivaient.
 
. . . L'inextinguible sécheresse s'écoule. L'homme est un étranger pour l'aurore. Cependant à la poursuite de la vie qui ne peut être encore imaginée, il y a des volontés qui frémissent, des murmures qui vont s'affronter et des enfants sains et saufs qui découvrent.
 
투고자: GuernesGuernes, 日, 20/03/2016 - 17:28
투고자 코멘트:

René Char, Le poème pulvérisé (1945-1947)
in Fureur et mystère – Poésie – Gallimard p. 186 (1971)
.
Vidéo : René Char dit par René Char

그리스어 번역그리스어
문단 정렬

Jacquemard και Julia

Κάποτε1η πρασινάδα, την ώρα που της γης οι δρόμοι συντονίζονταν στην κατηφόρα, τέντωνε γλυκά τoυς μίσχους της κι άναβε τη φεγγοβολιά της. Οι ιππότες της μέρας γεννιόντουσαν μαζί με την αγάπη τους και τα κάστρα των αγαπημένων τους μετρούσαν τόσα παράθυρα όσες είναι και οι ήπιες θύελλες μιας αβύσσου.
 
Κάποτε η πρασινάδα γνώριζε χίλια συνθήματα που δεν ακύρωνε το ένα το άλλο. Ήταν αυτή που στήριζε τα δακρύβρεχτα πρόσωπα. Ξόρκιζε τα ζώα, έδινε καταφύγιο στο σφάλμα. Έφτανε μέχρι εκεί που φτάνει ο ουρανός ο οποίος έχει νικήσει το χρόνο και έχει ξαλαφρώσει τον πόνο.
 
Κάποτε η πρασινάδα ήταν καλή με τους τρελούς και εχθρική με τους δήμιους. Γινόταν ένα με τον προθάλαμο του παντοτινού. Τα παιχνίδια που σκάρωνε είχαν φτερά σε κάθε τους χαμόγελο ( εξίσου αφορισμένα παιχνίδια όσο και φευγάτα). Δεν ήταν σκληρή απέναντι σε εκείνους που έχοντας χάσει το δρόμο τους, εύχονται να τον έχουνε χάσει για πάντα.
 
Κάποτε η πρασινάδα είχε ορίσει η νύχτα να αξίζει λιγότερο από τη δύναμή της, οι πηγές να μην περιπλέκουν για το κέφι τους τη ροή τους, ο γονατισμένος σπόρος να είναι ήδη κατα το ήμισυ στο ράμφος του πουλιού. Κάποτε, η γη κι ο ουρανός αλληλομισιούνταν αλλά η γη κι ουρανός ήτανε ζωντανοί.
 
...Η ανεξάντλητη ξηρασία (τώρα) ρέει. Ο άνθρωπος είναι ένας ξένος για την αυγή. Ωστόσο, στην αναζήτηση μιας ζωής που η φαντασία ακόμα να μπορέσει να συλλάβει, υπάρχουν κάποιοι επιθυμίες που σπαρταράνε, κάποια μουρμουρίσματα που έρχονται αντιμέτωπα το ένα με το άλλο και παιδιά σώα και αβλαβή που
ανακαλύπτουν.
 
  • 1. άπαξ, μια φορά
고마워요!
감사 1회 받음
투고자: florboxflorbox, 水, 26/01/2022 - 12:32
"Jacquemard et Julia"의 번역
그리스어 florbox
René Char: 상위 3
코멘트
Read about music throughout history