ΤΟ ΘΕΛΓΗΤΡΟ (TO THELYITRO) (traducere în Engleză)

ΤΟ ΘΕΛΓΗΤΡΟ

Είμαι ένα βήμα πριν την πτώση...
Σπρώξε με να πέσω απ' το γκρεμό κι ας με σκοτώσει το κενό,
υπάρχει πάντα η πιθανότητα να μάθω να πετώ.
Κι άμα δε μάθω, το ότι έπεσα μου είναι αρκετό.
 
Άκου με φως μου,
ήμουν το παρ' ολίγον αμάρτημα της μητρός μου,
ώσπου την καθησύχασα.
Της είπα "Μάνα, μη στεναχωριέσαι, δε με σκότωσες εσύ,
με σκότωσαν αργά αργά οι άνθρωποι που πίστεψα".
Βουτηγμένος στα αμαρτήματα, πες στις ερινύες
ότι γύρισα, να 'ρθουν.
Δε φαίνεται η πληγή μου, αλλά χτύπησα
κι είναι βαθιά, τόσο που τα μάτια σου δε θα μπορέσουν να τη δουν.
Και μετανιώνω που δε σου 'δωσα μέχρι και τη ζωή μου,
γιατί αν στην είχα δώσει, τώρα θα 'τανε πιο εύκολο,
δε θα 'μουνα εδώ, δε 'χα μετανιώσει,
που έχω πέσει τόσο χαμηλά για κάτι ψεύτικο.
Κι είναι το βάρος ασήκωτο, γι' αυτό σ' ήθελα πλάι,
μα με χαλάει η ιδέα, αν δε με νιώθεις.
Εγώ ήθελα να μοιραστούμε το βάρος μας
κι εσύ απλά το δικό σου κάπου να φορτώσεις.
 
Για όσους πονάνε μιλάμε
κι όσοι πονάνε ρωτάνε "γιατί εγώ;"
μόνο που εδώ ο πόνος είναι θέλγητρο,
βλέπεις τον αποζητάμε·
δεν είναι εύκολο να πω πως φοβάμαι
να σ' αγαπώ, μα φοβάμαι.
 
Όποιος ξέρει ν' απομακρύνεται,
δεν ερωτεύεται, γι' αυτό δε φθείρεται,
λιγάκι ανοίγεται, όταν διψάσει για επαφή,
μα με μισό ποτήρι η δίψα του σβήνεται.
 
Κι όσοι δεν έμαθαν να κρύβονται,
όσοι δίνονται, δίχως να αμύνονται,
ζητούν μισοάδειο το ποτήρι που τους δίνεται,
γιατί άλλα λεν' για το νερό όσοι διψάνε κι όσοι πνίγονται.
 
Και δε με ξέρεις καριόλα,
είσαι πίνακας φτιαγμένος απ' το χρώμα μου,
στα μαύρα μου χρόνια.
 
Άφησε με να σου πω,
είμαι σαν τη Μόνα Λίζα, όπου και να στέκεσαι, θα σε κοιτώ.
Γιατί είμαι ο φάρος που σημαίνει την αρχή και την κατάληξη,
θα περιμένω πάντα υπομονετικά.
Περιπλανήσου όσο θες, άμα δε νιώσεις την αλμύρα της θαλάσσης
τότε πως θα εκτιμήσεις τη στεριά;
 
Ή μήπως είμαι ο βράχος κι εσύ το κύμα;
 
Κοίτα, μήπως το 'χει η μοίρα μας τελικά;
 
Να με καταστρέφεις τόσο αργά, από έξω προς τα μέσα,
όταν θέλεις να με πάρεις αγκαλιά;
 
Δε χωράς εδώ...
 
Γάμα το...
Γιατί μάλλον είσαι ο θάνατος,
μα με κρατάς αθάνατο, μέσα από τα γραπτά μου.
Ήσουν η νιότη μου μάγισσα, μα ήσουν βάσανο,
γιατί εγώ σ' αγαπώ, μα εσύ αγαπάς μόνο τα ελαττώματά μου.
 
Αντίο...
 
Όποιος ξέρει ν' απομακρύνεται,
δεν ερωτεύεται, γι' αυτό δε φθείρεται,
λιγάκι ανοίγεται, όταν διψάσει για επαφή,
μα με μισό ποτήρι η δίψα του σβήνεται.
 
Κι όσοι δεν έμαθαν να κρύβονται,
όσοι δίνονται, δίχως να αμύνονται,
ζητούν μισοάδειο το ποτήρι που τους δίνεται,
γιατί άλλα λεν' για το νερό
όσοι διψάνε κι όσοι πνίγονται.
 
Για όσους πονάνε μιλάμε
κι όσοι πονάνε ρωτάνε "γιατί εγώ;"
μόνο που εδώ ο πόνος είναι θέλγητρο,
βλέπεις τον αποζητάμε·
δεν είναι εύκολο να πω πως φοβάμαι
να σ' αγαπώ, μα φοβάμαι.
 
Όποιος ξέρει ν' απομακρύνεται,
δεν ερωτεύεται, γι' αυτό δε φθείρεται,
λιγάκι ανοίγεται, όταν διψάσει για επαφή,
μα με μισό ποτήρι η δίψα του σβήνεται.
 
Κι όσοι δεν έμαθαν να κρύβονται,
όσοι δίνονται, δίχως να αμύνονται,
ζητούν μισοάδειο το ποτήρι που τους δίνεται,
γιατί άλλα λεν' για το νερό
όσοι διψάνε κι όσοι πνίγονται.
 
Postat de funrytafunryta la Vineri, 13/09/2019 - 17:45
Ultima oară editat de funrytafunryta în data Sâmbătă, 09/01/2021 - 12:08
traducere în EnglezăEngleză
Aliniază paragrafe

THE LURE

I'm one step before the fall...
Push me for me to fall of the cliff, even if the fall kill me
There's always a chance for me to learn hot to fly
And If I don't , it will be enough for me that I fell
 
Listen to me , my light
I was the almost sin of my mother
till I make her calm
I told her: Mother, don't be sad, you didn't kill me,
they killed me slowly the ones that didn't believe in me''.
Immersed in the sins, tell to furies
that I'm back for them to come
My wound doesn't show but I'm hurt
and it's deep, so much that your eyes couldn't see it
And I regret that I didn't give my life for you
Because If I had , now it would be easier
I wouldn't be here, I wouldn't have regretted
That I fell so low for something fake
And the burden is unsying, I wanted you by my side for this
But it bothers me ,if you don't feel
I wanted us to share the burdens
And you just want it ,someone to lift yours
 
For the ones who are in pain ,we talk
and the ones who are in pain ,they ask ''why me?''
Here the pain is lure
see, we miss it
It's not easy to tell that I'm afraid
to love you, but I'm afraid
 
The ones who knows to distance himself
he doesn't fall in love, and he can't deteriorate
he open up a bit, when he gets thirsty for contact
But with half of glass his thirst stops
 
And the ones who didn't learn to hide
And the ones who give themselves without to defend
ask a half-empty glass that it's given to them
because they say different things for the water, the ones who are thirsty and the ones who drowning
 
And you don't know me whore
You are a board made by my colour,
in my dark years
 
Let me tell you
I'm like Mona Lisa whenever you stand , I'll look at you
Because I'm lighthouse that means the start and the end
I'll always wait patiently
Wonder around as much as you want, If you don't feel the saltiness of the sea
How will you appreciate the land?
 
Or am I the rock and you the wave?
 
Look, may our fate is like that?
 
For you to destroy me slowly, for the outside to the inside
when you want to hug me?
 
You don't fit here....
 
Damn it...
Because maybe you're the death,
But you keep immortal, inside my writings
You were my youth witch, but you were a suffering
Because I love you, but you love only my disadvantages
 
Goodbye...
 
The ones who knows to distance himself
he doesn't fall in love, and he can't deteriorate
he open up a bit, when he gets thirsty for contact
But with half of glass his thirst stops
 
And the ones who didn't learn to hide
And the ones who give themselves without to defend
ask a half-empty glass that it's given to them
because they say different things for the water, the ones who are thirsty and the ones who drowning
 
For the ones who are in pain ,we talk
and the ones who are in pain ,they ask ''why me?''
Here the pain is lure
see, we miss it
It's not easy to tell that I'm afraid
to love you, but I'm afraid
 
The ones who knows to distance himself
he doesn't fall in love, and he can't deteriorate
he open up a bit, when he gets thirsty for contact
But with half of glass his thirst stops
 
And the ones who didn't learn to hide
And the ones who give themselves without to defend
ask a half-empty glass that it's given to them
because they say different things for the water, the ones who are thirsty and the ones who drowning
 
Mulțumesc!
Postat de Lonely AngelLonely Angel la Miercuri, 16/06/2021 - 18:17
Comentarii
Read about music throughout history