Реклама

Memoria (перевод на Греческий)

  • Исполнитель: Natalia Ginzburg
  • Песня: Memoria
Итальянский
A A

Memoria

Gli uomini vanno e vengono per le strade della città.
Comprano cibi e giornali, muovono a imprese diverse.
Hanno roseo il viso, le labbra vivide e piene.
Sollevasti il lenzuolo per guardare il suo viso,
ti chinasti a baciarlo con un gesto consueto.
Ma era l'ultima volta. Era il viso consueto,
solo un poco più stanco. E il vestito era quello di sempre.
E le scarpe erano quelle di sempre. E le mani erano quelle
che spezzavano il pane e versavano il vino.
 
Oggi ancora nel tempo che passa sollevi il lenzuolo
a guardare il suo viso per l'ultima volta.
Se cammini per strada, nessuno ti è accanto,
se hai paura, nessuno ti prende la mano.
E non è tua la strada, non è tua la città.
Non è tua la città illuminata: la città illuminata è degli altri,
degli uomini che vanno e vengono comprando cibi e giornali.
Puoi affacciarti un poco alla quieta finestra,
e guardare in silenzio il giardino nel buio.
Allora quando piangevi c'era la sua voce serena;
e allora quando ridevi c'era il suo riso sommesso.
Ma il cancello che a sera s'apriva resterà chiuso per sempre;
e deserta è la tua giovinezza, spento il fuoco, vuota la casa.
 
Добавлено Evi_ParEvi_Par в сб, 07/12/2019 - 21:15
перевод на ГреческийГреческий
Выровнить абзацы

Ανάμνηση

Οι άνθρωποι πάνε και έρχονται στους δρόμους της πόλης.
Αγοράζουν φαγητά και εφημερίδες, κινούνται σε διαφορετικές εταιρείες.
Έχουν ροδαλό πρόσωπο, τα χείλη έντονα και γεμάτα.
Σήκωσες το σεντόνι για να κοιτάξεις το πρόσωπό του,
έσκυψες να τον φιλήσεις με μια συνηθισμένη κίνηση.
Αλλά ήταν η τελευταία φορά. Ήταν το συνηθισμένο πρόσωπο,
μόνο λίγο πιο κουρασμένο. Και το ένδυμα ήταν εκείνο όπως πάντα.
Και τα παπούτσια ήταν εκείνα όπως πάντα. Και τα χέρια ήταν εκείνα που έκοβαν το ψωμί και έριχναν το κρασί.
 
Σήμερα ακόμα στο πέρασμα του χρόνου σηκώνεις το σεντόνι
για να κοιτάξεις το πρόσωπό του για τελευταία φορά,
Αν περπατάς στο δρόμο, κανείς δεν είναι δίπλα σου,
αν φοβάσαι, κανείς δεν σου πιάνει το χέρι.
Και δεν είναι ο δικός σου δρόμος, δεν είναι η δική σου πόλη.
Δεν είναι δική σου η φωτισμένη πόλη: η φωτισμένη πόλη είναι των άλλων,
των ανθρώπων που πάνε και έρχονται αγοράζοντας φαγητά και εφημερίδες.
Μπορείς να ξεπροβάλλεις για λίγο στο ήσυχο παράθυρο,
και να κοιτάξεις σιωπηλά τον κήπο στο σκοτάδι.
Τότε όταν έκλαιγες, υπήρχε η γαλήνια φωνή του,
και τότε όταν γέλαγες υπήρχε το υποτονικό του γέλιο.
Αλλά η καγκελόπορτα που άνοιγε το βράδυ θα παραμείνει κλειστή για πάντα,
και έρημα είναι τα νιάτα σου, σβηστή η φωτιά, άδειο το σπίτι.
 
Спасибо!
thanked 2 times
Добавлено Evi_ParEvi_Par в вс, 08/12/2019 - 22:14
В последний раз исправлено Evi_ParEvi_Par в чт, 23/04/2020 - 22:27
Комментарии
Read about music throughout history