Evergrin (Евергин) (превод на румунски)

Реклама

Evergrin (Евергин)

Кај Зоки Малиот во „Џубокс“
секојдневен парадокс
луѓе со суви грла а влажни погледи
јас меѓу нив како дух
за сите приказни и слеп и глув
не може ништо да ме повреди
 
Јас само чекам од негде да се појавиш
дека сум овде може некој ќе ти дојави?
иста маса, исто место, втората од десно,
ама датумот е друг
 
Некој стари песни пак ме трујат како плин
о, колку сакав јас и ти да сме си евергрин
љубов без почеток и крај
ко златен круг
 
Во глава носам албум, а на секој лист,
твоја слика и твој ракопис
ми води чекор во познат декор штом го отворам
Често на улица ке наслушнам:
„Види го, шета како ѓавол сам!“
Ма, нека... луѓе се, нек’ си прозборат
 
Јас само чекам од негде да се појавиш
дека сум овде може некој ќе ти дојави?
Ист е каменот и спрејот кај Младински на кејот
-ама датумот е друг
Оние стари липи пак ме трујат како плин
о, колку сакав јас и ти да сме евергрин
љубов без почеток и крај
ко златен круг
 
Е, да на времето имавме ти и јас
наша тајна географија
Од Бога и од луѓе да нè сокрие
Срце уште се обидува да смисли друга
ама не бива
Лични - а ни малку слични на тебе
 
И само чекам од негде да се појавиш
дека сум овде може некој ќе ти дојави?
Ист е паркот и фонтана и клупата од страна
ама датумот е друг
Низ смеа рече: „Што и да е - само да е син!
И нека расте, а јас и ти ќе сме си евергрин,
љубов без почеток и крај
ко златен круг“.
 
Last edited by Miley_LovatoMiley_Lovato on Субота, 23/09/2017 - 07:29
превод на румунскирумунски
Align paragraphs
A A

Evergreen

La Zoki Micuțul în ”Jukebox”
cotidianul paradox -
toți cu gâtul uscat și priviri umede;
și eu printre ei, ca o nălucă,
surd și orb la poveștile lor,
nimic nu mă mai poate atinge.
 
Eu doar aștept să apari de undeva,
că sunt aici - poate ți-a zis cineva.
Aceeași masă, același loc, a doua la dreapta,
dar data e alta...
 
Vechile cântece mă otrăvesc cu pelin,
oh, cât aș fi vrut să fim mereu evergreen,
iubire fără început și sfârșit,
ca un cerc de aur, infinit.
 
În minte port un album, iar pe fiecare filă
se află fotografia și scrisul tău,
care-mi conduc pașii spre un decor cunoscut
atunci când îl deschid.
Adesea mergând pe stradă aud:
”Uite-l cum se plimbă singur ca un demon!”
Dar, oameni sunt, lasă-i să zică ce-or vrea...
 
Eu doar aștept să apari de undeva
Că sunt aici - poate ți-a zis cineva...
Aceeași e piatra și stația ”Tinereții” pe chei,
dar data e alta...
 
Bătrânii tei mă otrăvesc cu pelin
oh, cât aș fi vrut să fim mereu evergreen,
iubire fără început și sfârșit,
ca un cerc de aur, infinit.
 
Eh, dacă asupra timpului am fi avut
tainica noastră geografie,
să ne ascundă de Dumnezeu și de oameni...
Inima încă încearcă să caute
pe alta asemenea ție,
dar nu merge... nu-ți seamănă defel.
 
Eu doar aștept să apari de undeva
Că sunt aici - poate ți-a zis cineva...
Același e parcul, fântâna și banca,
dar data e alta...
 
Râzând mi-ai zis: ”Fie ce-o fi - dar băiat să fie!
Să crească, iar noi să fim mereu evergreen,
iubire fără început și sfârșit
ca un cerc de aur, infinit.”
 
Поставио/ла: Athene noctuaAthene noctua У: Петак, 05/05/2017 - 08:10
Last edited by Athene noctuaAthene noctua on Субота, 13/05/2017 - 12:10
Коментари