بی ستاره

فرض کن این موشکا ستارهَ‌ن که ما تو خاورِمیانه نیستیم نگاه کن چه دنباله دارن ما اونقدرا هم بی‌ستاره نیستیم

نشونیتو نداره اگه بی تو بمونه میمیره بی ستاره نگیر ازم بهونه

بودنت عمر دوباره‌ی من توی این شبهای بی‌ستاره چشمای قشنگ تو، ستاره‌ی من ستاره‌ی من

وقتی که راه درازه؟ کی از ستاره‌بارون چشماشو هم می‌ذاره؟

دیدی که صبح نیومد و هوای خونه شب شد دیدی که آسمون شب رو بی ستاره سر شد دیدی ستاره‌ها رو، دیدی بهار ما رو

سوت و کور شب بی چشای تو اووو-او-اوو-اوو آسمون من بی ستاره شد اووو-او-اوو-اوو

شبای رفتن تو، شبای بی ستاره‌ست ببین که خاطراتم، بی تو چه پاره‌پاره‌ست با هر نفس تو سینه بغض تو، تو گلومه با هرکی هرجا باشم عکس تو روبه‌رومه

واسه من تو دنيا تو تنها تکيه گاهي اميدي پناهي شب بي ستاره بودم تو همان خورشيدي که به من تابيدي در هواي چاره بودم گنجه خوشبختي رو تو به من بخشيدي

بارونیه چشایی که بغضش و شکستی امیدش و گرفتی نموندی دل نبستی بارون داره می‌باره منم یه بی ستاره دیگه دل تو انگار حسی به من نداده

مثال تور ماهیا تار دلم ز هم گسسته می‌خوام بگیرم دامنت با این دو دست پینه‌بسته

قسم به دل‌های خسته‌ی خسته‌دلان قسم به قلب شکسته‌ی خسته‌دلان به آه برلب‌نشسته‌ی خسته‌دلان که من در این سینه

من با سمند سرکش و جادویی شراب تا بیکران عالم پندار رفته ام تا دشت پر ستاره اندیشه های گرم تا مرز ناشناخته مرگ و زندگی

نگاه تو رنگ بوسه داره لبای من گرم و بیقراره سکوت شب یک آسمون و یک ستاره

قسم به دل‌های خستة خسته دلان قسم به قلب شکستة خسته دلان به آه برلب نشستة خسته دلان

داره دیر میشه برگرد که دلم تنگه دوباره دیگه نوری نمونده آسمونم بی ستاره چجوره تو میره خوابت ...

چرا عادت داری بالاسرت شلاق باشه وقتی ستاره ای نداری تو شبهات آره

به امیدی که آروم میشه تا فردا به امیدی که این دریا فقط شاه ماهی داره به عشقی که نمیبینی شباشو بی ستاره دل ما رفته مهمانی

یه ماهی از تنگ بیزارم راهی نمونده دیگه برگردم بی‌معرفت دنیا تو مشتم بود به عشق تو دریا رو ول کردم

بهار رسیده باز هم آفتاب دمیده از روی شکوفه‌ها صد بوسه چیده پیر زمستون باز هم سفر کرد چلچله اومد و چهچهه سر کرد

دلتنگ توام مثل کسی که دلش برای شبی بی ستاره تنگ شده مثل کسی که دلش برای یک صبح زیبا تنگ شده