• Franz Schubert

    Deutsch → Neapolitanisch

Teilen
Font Size
Deutsch
Originaltext

Rast

Nun merk’ ich erst, wie müd’ ich bin,
Da ich zur Ruh’ mich lege;
Das Wandern hielt mich munter hin
Auf unwirtbarem Wege.
 
Die Füsse frugen nicht nach Rast,
Es war zu kalt zum Stehen,
Der Rücken fühlte keine Last,
Der Sturm half fort mich wehen.
 
In eines Köhlers engem Haus
Hab’ Obdach ich gefunden;
Doch meine Glieder ruhn nicht aus:
So brennen ihre Wunden.
 
Auch du, mein Herz, in Kampf und Sturm
So wild und so verwegen,
Fühlst in der Still’ erst deinen Wurm
Mit heissem Stich sich regen!
 
Neapolitanisch
Übersetzung

Fermata

Sulo mo che a reposà só appruntato
m’addòno ‘e quant’assaje sóngo allancato;
primma ‘o sbarià me tenéva scetato
pe nu cammino tuósto e scunzulato.
 
‘E piére nun facévano crapiccio,
‘o friddo cummannava ‘e cammenà;
'o peso ‘ncuóllo pòco déva ‘mpiccio,
‘a tempèsta stéva ‘nnanze a vuttà.
 
Po a ‘ntrasatta aggio truvato reparo
dint’a na casarella ‘e gravunaro,
ma ‘e ccarne mie nun tròvano n’assiétto:
‘e fferite nu nce danno arriciétto.
 
E tu, còre mio, accussì fòrte e ardito,
ca sî buóno a gguerrià sènza paura,
pròpio ‘mpace siénte dinto nu spito
ca te fa male, d’aco na puntura.
 

Übersetzungen von „Rast“

Neapolitanisch
Kommentare