Greek translation

Το "Perdutamente" του Achille Lauro είναι ένα μελαγχολικό αλλά και λυτρωτικό κομμάτι που εξερευνά την ανθρώπινη ευθραυστότητα, τις κοινωνικές αντιθέσεις και την ανάγκη για διαφυγή.
​Ανάλυση ,Σχολιασμός
1)Η Υπαρξιακή Μοναξιά
Ο Lauro περιγράφει μια σύγχρονη αστική αποξένωση. Οι άνθρωποι "περνούν χωρίς να κοιτάζονται" και οι σχέσεις τους είναι συχνά ένα μέσο για να αντέξουν τον πόνο της ύπαρξης τους
("ζουν μαζί για να παρηγοριούνται"). Η φράση
"πόσο εύκολο είναι
να συγχωρέσεις τον εαυτό σου, η μουσική θα τελείωνε" είναι συγκλονιστική: υπονοεί ότι η τέχνη γεννιέται από τις τύψεις, τα λάθη και την ανθρώπινη ατέλεια.
2)Η "Πτώση" και η Φυγή
Το τραγούδι παίζει με την ιδέα της πτώσης. Είτε πρόκειται για την πτώση στην τοξικομανία ("παιδιά στους δρόμους... για να νιώσουν ελεύθερα"), είτε για την ηθική πτώση. Ο Lauro δεν κρίνει· παρατηρεί με ενσυναίσθηση.
Η εικόνα του μετεωρίτη και του πυροτεχνήματος συμβολίζει τη ζωή μας: κάτι σύντομο, λαμπερό, που οδεύει προς μια αναπόφευκτη "πρόσκρουση",
την οποία όμως καλούμαστε
να απολαύσουμε.
3) Η Αντίθεση του "Τίποτα"
Στο ρεφρέν,
ο καλλιτέχνης αναφέρει ότι
"για τον Θεό είμαστε το τίποτα". Όμως, αυτό το "τίποτα" το παρομοιάζει με ένα πυροτέχνημα. Υπάρχει μια μηδενιστική αλλά ταυτόχρονα ρομαντική οπτική: αφού είμαστε ασήμαντοι στο σύμπαν, ας καίμε έντονα και ας ζήσουμε την κάθε στιγμή "παράφορα" (perdutamente).
4) Κοινωνικός Σχολιασμός:
Ο Lauro κάνει μια γρήγορη ανασκόπηση των διαφορετικών μοιρών:
Ο μοναχικός που αναζητά επαφή.
Αυτός που εγκαταλείπει τα πάντα.
Αυτός που έχει την οικονομική άνεση να καταστρέφεται ("να σπρώχνεται στον πάτο").
Συμπέρασμα: Το "Perdutamente" είναι ένας ύμνος στην αποδοχή της μοίρας μας. Αντί να φοβόμαστε το τέλος ή την ασημαντότητά μας, ο Achille Lauro μας προτρέπει να "κατεβάσουμε την κουκούλα του αυτοκινήτου", να κοιτάξουμε τη φωτιά και να ζήσουμε την πρόσκρουση με στυλ και πάθος.