Loiq Sherali

Модар - перевод на Русский

 Добавить в избранное
Альбом:
Modarnoma (Модарнома | Книга о Матери)
Оригинальный текст
Перевод

Модар

Бӯи ҷону бӯи нону бӯи пистон,
Бӯи гулҳои баҳори баччагӣ,
Бӯи шири гарми навдӯшида меояд зи дастони ту, модар.
Дар рухат ожангҳо чун сатри шеъри зиндагӣ,
Офарин хонанд бар азму ба имони ту, модар.
 
Пир гаштӣ, шуълаи ҳуснат парид,
Офтоби зиндагият бар сари кӯҳе расид.
Панҷаҳои нарму печони ту ногиро шуданд,
Чашмҳои барқафшони ту нобино шуданд.
Мӯйҳоят ранги хокистар шуданд,
Пойҳоят аз сафар шалпар шуданд,
На,
Макун бо зиндагонӣ хайрбод,
Оҳ модар!
Оҳ модар!
 
Гул буду гулдастабандӣ айб буд
Дар замони навҷавониҳои ту.
Лек акнун зиндагӣ ранге гирифт
Аз талошу ҷонфишониҳои ту.
 
Кӯдакони хору зорат чун кабӯтарҳои ром
Аз сари дастат ба дуриҳо париданд.
Ҳар куҷое, ки ту дар дунё надидӣ,
Рафта бо чашми ту диданд.
 
Омаданд онҳо туро пазмон шуда,
Боз бар он лонаи эъҷозкор.
Мебароӣ пешвоз аз кулбаат,
Рехта аз шодӣ ашки шашқатор.
 
Баъди роҳи дур чун хобанд шабҳо,
Менишинӣ бар сари болинашон.
То бубинӣ дар ҷабину дар сару рӯҳояшон
Аз сафар, аз роҳҳо ному нишон.
 
Ногаҳон бинӣ ту як мӯи сафед,
Бар сари фарзанд тобад ними шаб.
Оҳ гӯӣ дар дили шаб бо алам,
“Ин қадар новақт?” – гӯӣ зери лаб.
 
Зиндагӣ, модар, ҳамин аст...
Мисли ту мо ҳам пурармон мешавем,
Мисли ту мо ҳам ба пирӣ мерасем,
Чун расад навбат, зи дунё меравем.
 
Ту фақат ҷовид хоҳӣ монд, модар,
Ту фақат ҷовид хоҳӣ монд дар дунёи зебо,
Ту фақат бо ёди фарзандони раҳдур,
Мешуморӣ бо ғаму талвоса рӯзу моҳҳоро.
 
Аз миёни шӯру ғавғои ҷаҳони баччагӣ
Аллагӯиҳои ту ояд ба гӯши ман ҳанӯз,
Лек акнун он садо талқин намесозад ба хоб,
Балки аз хоби гарон даъват намояд сӯи рӯз...
 
Бо васият, бо дуою орзуҳои муқаддас
Боз ҳам омӯзгорӣ кун маро.
Ҳар кӣ раҳ гардад ба рӯи хок, пояш гард дорад,
Боз ҳам омурзгорӣ кун маро!

Мать

Нежностью,
Хлебом,
Цветами,
Парным молоком
Пахнут руки твои.
 
А морщине на лице у тебя -
Словно строки стихов.
Жизнь твоя -
Словно солнце в минуту заката...
 
Потускнели,
Погасли
Искры твоей красоты,
И волосы поседели,
И руки ослабли,
И ноги устали ходить по земле.
 
Я молю:
- Подожди!
Не прощайся со мной!
Дети, как голуби,
Разлетелись по свету сначала
 
И опять возвратились
К родному гнезду.
Ты выходишь навстречу,
И слезы -
Слезы радости -
Сверкают в морщинах
Дорогого лица.
 
Если дети уснули -
Ты, как раньше,
Сядешь в их изголовье
И долго сидишь
И читаешь на лицах
Письмена и отметки тревог,
Иероглифы стольких дорог.
- Ты уже уезжаешь, сынок? -
Что же делать?
Нас всех ожидают
Такие же дни и часы
Ожиданья,
Тревоги,
Тоски...
Одинаковы судьбы земные...
Только ты, дорогая,
Живи.
Ты - бессмертна для нас.
 
Из глубин позабытого детства
Раздалась колыбельная песнь...
Некогда
Я засыпал,
Когда слышал ее.
А сейчас -
Надо бодрствовать...
 
Мать!
Будь и нынче наставницей мне
И прости,
Что моя голова
В серебристой дорожной пыли!
 Отметки "Нравится" 2
Вы можете поблагодарить автора, нажав эту кнопку
expand collapse Детали перевода
tajiktexts tajiktexts
добавлено 3 Янв 2022 - 10:02
Гости поблагодарили 2 раз
Комментарий:

(Перевод с таджикского С. Куняева)

Источник перевода: