✕
Πνιγερή και απρόσμενη ησυχία
σίγασε του Απρίλη τη βοή
καίει στα μέτωπά μας η αφθονία
δένει το λαιμό σαν νοσταλγεί
Μέρες που μετράμε μουδιασμένοι
μέρες που κατάκοπες περνούν
άνοιξη που ανοίγει μολυσμένη
συμμορφώνει όσους παρεκτραπούν
Τίποτα στ’ αλήθεια δεν αλλάζει
κι αν καμιά φορά ξεγελαστώ
θα ‘ναι ο θάνατός μας που φαντάζει
στην οθόνη θεαματικός
giwrgosp.Kommentarer
