✕
Album:
Lo que te conté mientras te hacías la dormida (2003)
Original lyrics
Translation
Rosas
Róże
W dzień z tych, w które zwykłam myśleć:
„Dziś będzie dzień zupełnie nijaki”,
natknęliśmy się na siebie, ty zdecydowałeś się zajrzeć
w niebieskie oczka, które teraz masz u swego boku.
Od chwili, w której cię poznałam,
w pośpiechu streszczającego „Czas milczenia”1,
przysięgam ci, że nikomu już nie powiedziałam,
że mamy rekord świata w kochaniu się wzajemnie.
Dlatego czekałam z mokrą twarzą,
byś przyszedł z różami, z tysiącem róż dla mnie,
bo wiesz, że zachwycają mnie te rzeczy
i nie obchodzi mnie, że to strasznie głupie; taka jestem.
I wciąż ciężko mi uwierzyć, że moje życie biegnie
na wyobrażaniu sobie tego, że znów pojawisz się tutaj,
gdzie w każde piątkowe popołudnie, jak zawsze,
nadzieja mówi: „Spokojnie, może dziś się zdarzy”.
Uciekając pewnej nocy od ziewnięcia słońca,
poprosiłeś mnie, bym dała ci buziaka.
Skoro okazują się takie tanie, skarbie mój,
jaki to dla ciebie problem zamknąć mi usta jednym z nich?
Minęło sześć miesięcy i mi powiedziałeś: „Żegnaj!
Miło było się spotkać w tym życiu”.
Stałam tam, trzymając serce w jednej dłoni,
a w drugiej usprawiedliwienia, których wcale nie rozumiałeś.
Dlatego czekałam z mokrą twarzą,
byś przyszedł z różami, z tysiącem róż dla mnie,
bo wiesz, że zachwycają mnie te rzeczy
i nie obchodzi mnie, że to strasznie głupie; taka jestem.
I wciąż ciężko mi uwierzyć, że moje życie biegnie
na wyobrażaniu sobie tego, że znów pojawisz się tutaj,
gdzie w każde piątkowe popołudnie, jak zawsze,
nadzieja mówi: „Spokojnie, może dziś się zdarzy”.
I zaczynam myśleć,
że prawdziwą miłością jest tylko ta pierwsza.
I zaczynam podejrzewać,
że wszystkie pozostałe są tylko po to, by zapomnieć...
Dlatego czekałam z mokrą twarzą,
byś przyszedł z różami, z tysiącem róż dla mnie,
bo wiesz, że zachwycają mnie te rzeczy
i nie obchodzi mnie, że to strasznie głupie; taka jestem.
I wciąż ciężko mi uwierzyć, że moje życie biegnie
na wyobrażaniu sobie tego, że znów pojawisz się tutaj,
gdzie w każde piątkowe popołudnie, jak zawsze,
nadzieja mówi: „Spokojnie, może dziś się zdarzy”.
- 1. Powieść autorstwa Luisa Martín-Santosa z 1962 roku (polskie tłumaczenie pojawiło się w 1978 roku), pełna eksperymentów językowych i stylistycznych i będąca sarkastyczną rozprawą z narodowymi kompleksami i mitami Hiszpanów.
Song details
Translation details
Azalia
submitted on 9 Dec 2023 - 19:05
✕
About translator
AzaliaRetired Editor
Contributions
- 6828 translations
- 560 songs
- added 73 artists
- 30 translation requests fulfilled
- 1 transcription request fulfilled
- left 3022 comments
- added 211 idioms
- 38828 thanks received
NativePolish
FluentEnglish
AdvancedCatalan, French, Italian, Spanish
IntermediatePortuguese
38828
